Isabella.

Ah, já. Hinn margumræddi kjóll. Sem konan kríaði út úr foreldrum sínum. Í útskriftargjöf nota bene. Ef það réttlætir eitthvað. Ástin kviknaði í haust. Þegar kjólinn rak á fjörur mínar á einhverju internetbröltinu. Ég reyndi að hunsa hann. Eftir fremsta megni.

 Þann 15.desember síðastliðinn var ekki aftur snúið. Ég fór í jólagjafaferð með systur minni. Á einhvern undarlegan hátt endaði sú ferð í Hafnarfirði. Í Andreu. Isabella datt í hendurnar á mér. Ég mátaði. Lífið tók nýjan lit. 

Nei, ég sver það. Hafið varð blárra. Stjörnurnar bjartari. Grasið grænna. Allt í lagi, það var desember. Ekkert gras. Whatever. Þið skiljið sneiðina. 

Þetta var einfaldlega ást við fyrstu sýn. Ást sem bar mig ofurliði. Ég varð gjörsamlega friðlaus eftir að ég mátaði hann. Hjartað bara hætti ekki að hamast. Það reyndi ítrekað að sannfæra mig um að okkur Isabellu væri ætlað að vera saman. Að eilífu. Og ekki hunsar maður bölvað hjartað í sér. Nei. 

Mynstrið, flæðið, fegurðin - ég féll. Kolféll. 

Guðrún Veiga hjarta Isabella. 

Að eilífu. Amen.

Heyrumst.

Óskalistinn minn.

Minn jólagjafalisti er ekki mjög langur. Aðallega vegna þess að ég veit aldrei hvað mig langar í. Og allir sem ég þekki segja að ómögulegt sé að gera mér til hæfis. Ég er heldur ekki stórkostlega hrifin af því að safna í búið á meðan ég lifi og hrærist á helvítis leigumarkaðnum. Allra helst vil ég bara eiga föt, fullt af bókum og góðan stað undir vínið mitt. 

1. Isabella frá Andreu. Þessi kjóll. Ó, þessi kjóll. Stundum kemur hann til mín í draumi. Hvíslar blíðlega að mér. Biður mig að kaupa sig. Segir mér að ég muni líta út eins og drottning í honum. Sem er hárrétt. Ég mátaði hann í dag. Ég var eins og drottning. Ég ætla ekkert að skafa af því. Eins og drottning segi ég.

Svo talaði ég við mömmu. Minnti hana góðfúslega á að ég útskrifast í febrúar. Verð þrítug í apríl. Það eru að koma jól. Hún kallaði mig rellara. Samkvæmt henni get ég rellað út í eitt. Rellað já. ,,Hættu þessu relli Guðrún Veiga."

Rellið hefur reyndar nýst mér fjári vel í að verða þrjátíu ár. Sjáum hvað setur.

2. Púði úr Ikea. Ég elska hann. Geng framhjá honum vikulega. Ég eyði 3000 krónum mjög reglulega í óþarfa. Tími ég að kaupa þennan púða? Nei. Það er af því að ég vil eiga þrjá. Einn undir hausinn. Einn undir hnéin. Og einn í fangið. Sko þegar ég ligg og horfi á sjónvarpið. 

3. Bjórbókin. Svo hefði ég helst viljað svona bjórdagatal líka. Ég var mjög svekkt hérna í byrjun desember. Endalausar myndir af slíkum dagatölum á samfélagsmiðlum. Bara frá karlmönnum. Konur vilja líka bjór. Ég vil bjór. Ég elska bjór. 

4. Yes Please eftir Amy Poehler. Ég elska hana meira en bjór. 

5. Vínkúturinn frá Fiduz. Pokinn er fjarlægður úr beljunni og settur í kútinn. Svo miklu meira lekker en að drekka vín úr pappakassa. Hann heldur líka köldu. Ég vil rauðvínið kalt. Ekki skemmir þessi litur fyrir. Gulur eins og sólin. Ég elska gulan.

6. Is Everyone Hanging Out Without Me? eftir Mindy mína Kaling. Fyrirmyndina. Konuna sem lætur mig efast um kynhneigð mína. Ég bara elska hana. Meira en Amy Poehler, bjór og gulan. Ef þið hafið ekki nú þegar séð þættina The Mindy Project þá skuluð þið leggjast í niðurhal med det samme. Löglegt niðurhal að sjálfsögðu. Jájá. 

Fleira þyrstir mig ekki í þessi jólin. Að ég held. Nema kannski nammi. Lindor-kúlur. Allar tegundir. Og þykka peysu. 66° lúffur. Fallegan tertudisk. Og frið á jörð.

Heyrumst.

Love Want Need.

Ef ég væri ekki nánast á leiðinni í skuldafangelsi eftir þessa bannsettu Reykjarvíkurferð þá myndi ég svo sannarlega fjárfesta í svona peysu. Hrikalega flottar!

Fást hér.