Áramót.

Guðmundur Gylfason, pabbi minn, sem grillar alltaf á gamlárs. 

Það er afar sjaldan lognmolla í þessu eldhúsi.

Humarsúpa. Upphafið að þriggja rétta máltíð. Það tekur einhverjar tólf ræktarferðir að losa sig við þennan snæðing. Sem er vesen fyrir mig. Ég fer ekki tólf slíkar ferðir á ári. Nei. 

Að þessum diski loknum var orðið erfitt að anda. 

Ég fæ reyndar bara Toblerone-ístertu einu sinni á ári, þið vitið. Það var ekkert annað í stöðunni en að koma henni niður. Það var erfitt að kyngja. Erfitt að blikka augunum. Erfitt að halda meðvitund.

Niður fór hún samt. Auðvitað.

Heimilisleg. Og sjoppuleg í senn. Bróðir minn búinn að hella niður á sig. Afkvæmið með vömbina út í loftið. Ég eins og rós í illgresisbeði. 

Álit mitt á áramótaskaupinu. Svona sirka.

Ég er ávallt vopnuð myndavél. Það fer misjafnlega vel í fólk. Mamma mín á það til að byrja með dólgslæti þegar ég ríf upp vélina. Í hvert skipti hóta ég henni að birta það á internetinu. En stend aldrei við það.

Þeir dagar eru taldir. Gjörðu svo vel mamma.

Sprengjugengið mitt. 

Ég fór frekar dofin í gegnum síðustu áramót. Ég var í einhverskonar andlegri lægð og hafði engar væntingar til komandi árs. Ekki nokkrar einustu. Engar væntingar, engin vonbrigði - ekki rétt? 

Satt best að segja hefði ég, fyrir ári síðan, verið vel tilbúin til þess að leggjast undir sæng og lúra þar út árið. Með breitt yfir haus. 

Allt fór þetta nú betur en á horfðist. Það rofaði fljótlega til. Blessunarlega. Árið 2014 var að mörgu leyti eitt mitt besta ár til þessa. Efst í huga mér er þakklæti. Alveg hellingur af því. Árið færði mér fjölda tækifæra. Sum þefuðu mig uppi. Önnur eltist ég við sjálf. Margir draumar rættust. Einhverjir fóru í vaskinn. Sem er í góðu lagi. Ég á svo sannarlega nóg af þeim. 

Ég geng fremur sátt og sæl inn í nýtt ár. Svolítið södd líka. Úff. Smávægilega atvinnulaus einnig. Ég var að skoða atvinnuauglýsingar áðan. Það vantar aðastoðarmann á sveitabæ. Og bílasala hjá Toyota. Það er enn óljóst á hvorum staðnum ég enda.

Áramótaheit eru engin. Þau eru leiðinleg. 

Takk fyrir samfylgdina á árinu elsku lesendur. Við höldum ótrauð áfram inn í 2015. Hlakka til þess að eyða því með ykkur. Svona rafrænt allavega. 

Eigið ljúfa helgi mín kæru.

Heyrumst.

Fyrir áramótaboðið.

Jæja, hvað höfum við hérna? 

Tvær brakandi ferskar blöndur fyrir gamlárskvöld. Hver hefur svo sem lyst á bjór þegar búið er að stúta þriggja rétta máltíð og að minnsta kosti þremur snakkpokum yfir skaupinu? Jú og unaðslegum karrítartalettum að hætti mömmu? Ekki ég. Tjah, ég myndi auðvitað drekka bjórinn ef hann væri það eina í boðinu. Láta mig hafa það. 

Allavega.

Þessar mixtúrur eru einstaklega ljúffengar. Og stórkostlega hentugar í vel kýlda vömb.

Sangría:

1 flaska af góðu rauðvíni
1-2 skot af gini
½ líter engiferöl

½ líter appelsínusafi
Smá sykur - best að smakka sig til
Sprite eftir smekk
Nóg af appelsínum, sítrónum og lime

Blandið öllum vökva saman. Sykrið eftir smekk. Smakkið, smakkið og smakkið. Ef ég hef nægan tíma til þess að bardúsa við blönduna þá sker ég niður ómælt magn af ávöxtum og legg þá í rauðvíns-, sykur-, og ginbleyti í góða 4 klukkutíma. Það gerir bragðið af sangrínunni svo miklu betra. 

Ávextirnir verða að vísu bráðdrepandi. Whatever.

Hvítvínssangría:

rúúúmlega ½ flaska af hálfsætu hvítvíni 

1 skot af ferskjulíkjör (má vel sleppa því)

1 bolli engiferöl

perusíder

sprite

lime

kantilópumelóna

ananas

jarðaber

frosin hindber

myntulauf

Hellið víninu og líkjörnum í könnuna. Skerið niður melónu, ananars og jarðaber. Setjið út í vínið ásamt frosnu hindberjunum. 

Ég nota ekki klaka í þessa sangríu – set bara þeim mun meira af frosnum berjum í ýmsum útgáfum. Kreistið hálft lime út í og skerið hinn helminginn í sneiðar sem einnig fara í könnuna. Tætið slatta af myntulaufum og bætið þeim við. Fyllið síðan upp í með Sprite og perusíder í jöfnum hlutföllum.

Glettilega góðar blöndur. Báðar tvær. Lofa.

Heyrumst.