Fimm hlutir í fésið á fimmtudegi

Ég mála mig á hverjum degi. Fyrir sjálfa mig. Af því mér finnst ég sæt vel meikuð. Með blússandi bleikar kinnar. Glossklístraðar varir. Og margar umferðir af maskara. 

Ég er samt ekki sæt á hverjum degi sko. Nei. Stundum er ég að flýta mér. Og þá er eins og Stevie Wonder hafi málað mig. 

Þessi málningarvinna tekur þó að öllum líkindum enda á næsta þriðjudag. Þá fer ég í fyrsta Crossfit-tímann minn. Og verð hugsanlega rúmliggjandi á Reykjalundi þangað til ég fermi afkvæmið. Eftir fimm ár. 

Ég hef ekki farið í ræktina síðan í janúar. Á síðasta ári. Og mig langar talsvert meira að remba einu stykki barni út um veislusalinn á mér en að mæta í þennan tíma. Eða bara sjö börnum. Í einu. Fá alla sjö hausana út um leggöngin um leið. Og verða svo ólétt aftur. 10 dögum seinna. Af öðrum sjöburum. 

Jú, þið lásið rétt. Ég kallaði leggöngin á mér veislusal.

Ehm, af hverju er ég að fara í Crossfit?

Ég andskotans veit það ekki. Af því ég er dæmalaust meðvirk. Og á ömurlega vinkonu. Eða fyrrverandi vinkonu. Svo það sé á hreinu.

Jæja. Burtséð frá því að vofeigilegur dauðdagi minn sé yfirvofandi þá eru fáeinar snyrtivörur sem mig langar að ræða. Og taka saman fyrir líksnyrtirinn. Svona ef næsta vika fer á versta veg. 

Þessar vörur hafa verið í notkun lengi. Og ég elska þær. Allar með tölu.

Þessi gerviaugnhár sko. Ravishing frá Social Eyes. Ég elska þau. Henta vel fyrir konu eins og mig - sem er með fínhreyfingar á við vanþroska kálf. Augnhárin eru stíf þannig að ásetningin er talsvert auðveldari en ella.

Helst vildi ég skarta þeim á hverjum degi. En það gengur ekki að ég sé alltaf sætasta stelpan á ballinu. Það þarf að leyfa öðrum blómum í beðinu að blómstra líka. 

Social Eyes fást á haustfjord.is

Kinnalitur frá Max Factor. Ég man ekki alveg hvenær ég keypti hann fyrst. Þetta er að minnsta kosti fjórða boxið. En það er kannski ekki að marka. Ég fer alltaf svolítið geyst í kinnalitinn. Eins og rauðvínið.

Ódýr og óneitanlega lekker.

Hann fæst víða. Að ég held. Ég hef yfirleitt fleygt honum í körfu hjá Heimkaupum.

Númer fimm. Lovely pink.

Ultra Repair Cream frá First Aid Beauty. Það eina sem virkar þessa dagana á andlitið á mér. Sem er yfirleitt eins og þurrkuð apríkósa. Sem búið er að stíga á. Fimm sinnum.

Ég er með krónískan húðþurrk. Sem fátt bítur á. Og ég hef sko prófað hvað flest krem undir sólinni. Ég vann lengi í apóteki. Þar var starfsmannaafsláttur og ég fékk aldrei krónu útborgað. Átti hins vegar rosalega mikið af kremum. Og ilmvötnum. Og augnblýöntum. En það er önnur saga.

Húðin á mér hefur sjaldan verið eins sallafín og núna. 

Ultra Repair Cream fæst á fotia.is

Pása. Ég var að taka myndir utandyra í dagsbirtunni. Þarna var ég búin að taka nokkrar myndir. Og mér var orðið svo kalt. Og illt í bakinu. Af því ég þurfti að beygja mig svo mikið til þess að mynda svona smáhluti.

Já. Ég hlakka rosalega til að fara í Crossfit. 

BB krem frá Garnier. Sem ég keypti í Bónus. Glettilega gott krem. Eina kremið sem gerir mig ekki appelsínugula. Eða bólótta. Eða almennt ljóta. 

Wake Me Up hyljari frá Rimmel. Keyptur í Hagkaupum í haust. Ég er ægilega skotin í honum þessum. Aðallega vegna þess að hann festist ekki í mínum sífjölgandi augnhrukkum. Og þekur vel. Sem er gott. Sérstaklega fyrir fólk með gapandi fjólubláa gíga undir augunum. 

Jæja. Ég er að fara í 10-11. Að kaupa sódavatn. Ekki af því ég er einhver snarheilbrigður vatnsdrekkandi andskoti. Nei. Ég ætla að hella rommi í það. Og hrásykri. Jafnvel myntulaufum ef vel liggur á mér.

Þið finnið mig á Snapchat & Instagram - gveiga85.

Heyrumst.

(Kannski)

Fimm hlutir á fimmtudegi

Ég keypti þessa fallegu seríu í Söstrene Grene um helgina. Hún kostaði rétt rúmlega þúsundkall. Látum það nú alveg eiga sig. 

Ókei, 1179 krónur fyrir þá sem aðhyllast ekki námundun af neinu tagi.

Hún gengur fyrir rafhlöðum. Sem er stórkostlegt. Fyrir fólk eins og mig sem býr í húsi sem var byggt áður en Ingólfur nam land. Eða svo gott sem. Hérna liggja snúrur út um allt. Að einu innstungunni í íbúðinni. Allt í lagi, þær eru mögulega þrjár eða fjórar. Ekki fleiri. Og fokking fjöltengi út um allt. Hrikalega ólekker. 

Já, hún er búin að fá að flakka aðeins um íbúðina. Sambýlismaðurinn gat auðvitað ekki staðið orðlaus hjá.

,,Til hvers varstu að kaupa seríu ef þú veist ekkert hvar þú ætlar að hafa hana?"

Æ, stundum skilur hann ekki kauphegðun mína. Ég keypti seríuna af því að hún var sæt. Ekki af því ég fékk einhverja sérlega hugljómun um það hvar hún gæti mögulega tekið sig vel út. Nei, það var seinni tíma vandamál. Kannski þess vegna sem ég á fulla skápa af allskonar drasli. Ég hugsa aldrei nógu langt. Whatever. 

Ég fór til tannlæknis um daginn. Sem er ekki í frásögur færandi. Nema að ég var send heim með þennan verulega mjúka tannbursta. Ultra soft. Sem hentar helst fyrir viðkvæma góma í ungabörnum.

Af hverju?

Af því ég fer aldrei milliveginn í neinu. Ég geri hlutina annað hvort af öllu hjarta eða gjörsamlega fyrir aftan rassgatið á mér. Að tannbursta mig er eitthvað sem ég geri mikið af. Og af öllu hjartans afli. Svo miklu að ég er búin að valda varanlegum skemmdum á tannholdinu. Bursta það frá tönnunum. Og núna má ég ekki bursta mig nema með þessari bómull. Og þarf að halda stórundarlega burstunardagbók. 

Æ ókei, þessi mynd er eiginlega ekki af ungbarnaburstanum. Heldur nöglunum á mér. Sem eru íðilfagrar og ískrandi langar þessa dagana. Þökk sé töfralakkinu sem ég ræddi um hérna. 

Ef ég væri jólasveinn þá væri ég kölluð prufusníkir. Ég fer stundum í verslunarmiðstöðvar. Eða Hagkaupsverslanir. Gagngert til þess að sníkja prufur. Þykist sjúklega áhugasöm um hinar ýmsu vörur. Passa að lenda ekki í fanginu á sama starfsfólkinu tvisvar. Brosi mínu blíðasta. Og held yfirleitt heim á leið með dálítið góðgæti. 

Oh, þetta augnkrem frá Bobbi Brown. Ég vakna yfirleitt fáránlega þrútin. Þökk sé poppáti og stöku rauðvínsglasi. Stundum opnast augun á mér ekki fyrr en um hádegi. En þetta krem sko, algjör bjargvættur. Af því ekki vil ég hætta að éta popp. Eða drekka rauðvín. 

Næst ætla ég að kaupa það. Ekki sníkja prufur. Sverða. Gefa aðeins til baka út í kosmósið. Fyrir utan það að mér yrði sennilega neitað um prufurnar. Af því þetta eru ekki fyrstu tvær. Eða þrjár. 

Einu sinni var mér og systur minni eiginlega vísað út úr snyrtivörudeild í ónefndri Hagkaupsverslun. Mögulega af því við vorum búnar að væflast þar í tvo tíma. Að mála okkur. Og kremsmyrja. Og þefa. En já, það er önnur saga. 

Jú, það þarf alltaf að vera eitthvað sælgæti í fimm hlutum. Þessar lakkríspillur keypti ég í Söstrene. Eins og seríuna. Ávanabindandi andskoti. Ferlega gott. 

Einmitt já, ég var búin að sýna ykkur fínu neglurnar mínar.

Betra er að hafa á hreinu að þessar pillur innhalda talsvert magn af sorbitoli. Sem er mjög hægðarlosandi. Ekki borða heila dós og lesa svo innihaldslýsinguna. Sumir hafa lent illa í því. Ekki ég sko. Sumir sagði ég. 

Er ég byrjuð að versla props fyrir myndatökur í brúðkaupsveislunni minni? Jú, það má vel vera. Er ég gengin af göflunum? Nei, það vil ég ekki meina.

Þetta snýst allt um hagsýni. Dreifa kostnaði. Ég get alveg verið djöfulli hagsýn þegar ég tek mig til. Á sumum sviðum. Einhverjum sviðum. Örfáum sviðum. 

Jæja, ég er að fara að undirbúa brúðkaupstertubakstur. Nei, ég er ekki að baka fyrir neinn. Bara æfa mig fyrir mitt eigið brúðkaup. Finnst ykkur það vera ótímabært? 

Nei, ég hélt ekki. 

Þið finnið mig bæði á Snapchat og Instagram - gveiga 85.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi

Ég hélt hádegisverðarboð um síðustu helgi. Sem ætlað var til þess að skipuleggja títtnefnt brúðkaup mitt. Brúðkaupið okkar já. Einmitt. Meinti það. Hádegisverðargestum fannst svo öll slík skipulagsvinna mjög ótímabær. Þannig að það var bara étið. Og farið. Jæja.

Hádegisverðurinn er að vísu ekki það sem ég ætlaði að tala um. Heldur þessi glæsilegi kökudiskur. Bleikur og rúllandi rómantískur. Með loki og öllu. Eða heitir þetta hjálmur? Whatever. 

Kostaði þúsundkall. Fannst á rölti um Rúmfatalagerinn fyrir stuttu. 

Tekur sig vel út á veisluborði. Alveg sallafínn, eins og amma mín myndi orða það. 

Ég bætti þessari kápu við fataskápinn um daginn. Þar hékk ein kápa fyrir. Sem er líka gul. Mér er bara ekki sjálfrátt þegar ég sé glitta í gult. Í dag valsaði ég einmitt út úr Vila með gulan kjól. Gula skyrtu. Og trefil. Með gulu ívafi. Auðvitað. En það er efni í aðra færslu. Allt aðra.

Ég tel talsverðar likur á því að ég verði stödd í nágrenni við Suðurskautslandið um miðja næstu viku. Af því sambýlismaðurinn mun taka mig með út á sjó. Ekki af því hann getur ekki hugsað sér sex vikur án snertingar minnar og skemmtilegheita. Nei. Heldur til þess að fjarlægja mig úr umhverfi freistinga og fásinnu. 

Ekki versla ég um borð í grænlenskum ísbrjót. Skilst reyndar að það sé sjoppa þar. Ég get alveg unnið með það. 

Ég bakaði vöfflur um daginn. Sem er ekkert merkilegt eitt og sér. Það sem ég sullaði ofan á þær var hins vegar nokkuð merkilegt. Karamellubúðingur. Rjómi. Og brætt Rolo. 

Stökk vaffla. Silkimjúkt Rolo. Sætur karamellubúðingur. Sælgæti par exelans. 

Og annað sælgæti par exelans. Af því ég elska sælgæti. Elska það, elska og elska. Þetta súra og sykurklístraða spaghetti er uppáhalds nammið mitt þessa dagana. Fyrir utan Bingókúlur. Og allar súkkulaðitegundirnar sem fást í Ikea. 

Mmm. Að sjúga fulla lúku af þessu. Draumur. Algjör draumur.

Þetta er líka draumur. Fyrir fólk með neglur. Sem vaxa bara ekki upp fyrir fingurgóma. Ef svo má að orði komast. Ég keypti þetta í Hagkaup fyrir löngu. Fleygði upp í hillu. Mundi eftir þessu fyrir stuttu og prófaði. Neglurnar hafa aldrei verið lengri. 

Og það hefur aldrei verið eins freistandi að fara að versla naglalökk. Fyrir löngu og fínu neglurnar mínar. En ég geri það ekki. Alveg alls ekki.

Þið finnið mig bæði á Snapchat og Instagram - gveiga85. 

Heyrumst. 

Fimm hlutir á fimmtudegi

Ég elska Dominos. Ef það væri til land sem héti Dominos þá væri ég drottning þar. Spikfeit og ógeðslega sæl drottning. Löðrandi í osti og brauðstangasósu. Ah, ég elska brauðstangasósu. Og ost. Og pizzur. Mmm.

Sambýlismaðurinn ber hins vegar ekki sömu tilfinningar til Dominos. Því miður. Hann hoppaði þess vegna hæð sína þegar Pizza 67 opnaði á nýjan leik hérna í höfuðborginni. Hann elskar Pizza 67. Og hefur alltaf gert. Mögulega af þvi að við kynntumst á slíkum stað. Og þegar ég segi kynntumst þá meina ég fórum í sleik. Á balli. Sem haldið var í húsakynnum Pizza 67 á Reyðarfirði. Fyrir 10 árum. Einmitt já. 

Allavega. Ég var að tala um pizzur. Ekki sleikingar. Við pöntuðum okkur pizzu og hvítlauksbrauð á Pizza 67 fyrr í sumar. Almáttugur minn. Þvílík og önnur eins dýrð. Glás af áleggi. Tonn af osti. Og hvítlauksbrauðið sko. 27 stig af 12 mögulegum. 

Drottningin af Dominos hefur því afsalað sér titlinum. Pizza 67 verður það framvegis. Nema þegar drottningin stendur sveitt og hnoðar í eina heimatilbúna. Sem gerist, ehm, mjög oft. Hóst. 

Ó, ég keypti svo fallegt skóladót í Söstrene Grene um daginn. Nei, ég er ekkert að fara í skóla. Held ég. Ég er bara með ólæknandi blæti fyrir fallegum ritföngum. 

Að vísu er ég að íhuga að fleygja inn umsókn um doktorsnám. Þarf bara að selja sambýlismanninum hugmyndina. Mér skilst að sem námsmaður sé ég örlítið tæp á geði. Útúrtaugaður koffínfíkill. Með skítugt hár. Og loðna leggi. Óalandi og óferjandi með öllu.

Sem er auðvitað þvættingur. 

Já, þetta er bætiefni fyrir konur á breytingaskeiði. Og já ég er að hakka þetta í mig. Alveg alls ekki á breytingaskeiði. Ég hef heyrt að þetta geri kraftaverk fyrir hár og neglur. 

Og ég er með átta hár á hausnum. Give or take. Og brotnar neglur. Þannig að ég ætla að éta þetta áfram. Þó ég sé ennþá í fullum frjósemisblóma. 

Er ég að vinna erfiðisvinnu? Nei. Er ég að lita mig í hel? Já. 

Þegar ég fæ áhuga á einhverju þá fer ég all in. Ef við slettum aðeins. Ég er auðvitað alveg leiftrandi klikkuð að svo mörgu leyti. Svo stórkostlega manísk. Núna geri ég ekki annað en að versla liti. Í öllum útgáfum. 

Ég neyddist þó til þess að hugsa minn gang í gær.

Ég fór nefnilega í hraðbanka. Til þess að greiða fyrir nýjustu litakaup mín í A4. Af því að ég vildi ekki að fleiri færslur væru sjáanlegar frá þeirri búllu á kortayfirlitinu. Sökum þess að þær eru orðnar svo margar. Og ég ræð ekki við mig. Og ég vil bara eiga alla heimsins liti. Og krítar. Og penna. 

Já, ég get gert saklausa hluti eins og liti og litabækur að áhættuhegðun.  

Nóg um það. Feikinóg.

Ég fékk þetta að gjöf frá Noregi um daginn. Súkkulaðihjúpað Bugles. Já, ég veit að það er til einhver íslensk útgáfa af þessu. Sem bara kemst ekki með tærnar þar sem þetta norska er með hælana. Svona að mínu mati.

Og þið vitið að mitt mat er ávallt óskeikult þegar kemur að sælgæti. 

Annars væri eitt sem ég myndi meta mikils. Frá ykkur. Ég vil vita hvað ykkur finnst skemmtilegast að lesa um. Á þessu bloggi. Eitthvað sem ykkur langar að sjá meira af? Hvað er í uppáhaldi?

Ég þarf innblástur.

Sendið mér snapp - gveiga85. 

Jæja, ég þarf að halda áfram að lita. Þetta litar sig ekki sjálft.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi

Ég fór í Hagkaup um daginn. Til þess að kaupa ljósaperu. Kom út með náttslopp. Enga ljósaperu. Bölvað vesen að fá F&F alltaf í andlitið um leið og maður gengur inn í Hagkaup. Í afar sakleysislegum erindagjörðum. 

Oh, hann er svo mjúkur. Mjúkur eins og ofnbakaður Camembert. Með mangó-chutney. Mmm. 

Æ, ég keypti ekkert bara náttslopp. Líka náttbuxur. Ég er svo veik fyrir blómamynstri. Svo hræðilega veik. Og þær voru líka ódýrar. Og svo sykursætar. Og mig vantaði náttbuxur. Og ég er búin að vera lasin. Og hef ekki farið úr þessum fötum í þrjár vikur. Og. Og. Og. 

Þetta voru góð kaup. 

Hvað er búið að vera að hrjá mig? Eitthvað ferlega flókið. Allt í einhverju volli í kviðarholinu. Það rofnaði eitthvað. Blæddi inn á eitthvað. Bólginn eggjastokkur. Það er verið að vona að þetta gangi til baka án inngripa. Kannski er ég best geymd svona bara. Það er að minnsta kosti fjári langt síðan að ég hef bloggað fjórum sinnum í sömu vikunni. 

Ég og aðstoðarlæknir minn, Dr.Google, erum vissulega búin að dauðadæma mig oftar en einu sinni á þessu tímabili. Sérstaklega þar sem það tók óratíma að finna út hvað var að. 

Þarna var ég á morfíni. Með draumkenndan svip að dást að nýju náttfötunum mínum. 

Nýjasta morgunverðarblætið. Keaskyr með kókosbragði. Nektarínur. Jarðarber, Kiwi. Hampfræ. Og chiafræ. Myndin er uppstillt. Verulega uppstillt.

Svona lítur þetta almennt út.

Ég var að vanda mig svo mikið við að skera ávextina. Fyrir þessa uppstilltu myndatöku. Skar mig þrisvar. Á sama puttanum. 

Fáránlega góðir varalitir. Með stórkostlega endingu. Ég er síétandi og drekkandi. Og þoli þess vegna ekki að vera með varalit. En þessir haldast á, sama hverju ég er að troða í andlitið á mér.

Svo eru þeir líka svo fallegir. Og ég. Ég er líka falleg.

Ég er mjög hrifin af þessum brúna. Lætur mér líða eins og Kim Kardashian. Hún er stundum með svona nude varaliti sko. Ekki það að ég viti eitthvað um hana. Eða fylgist með henni. Og Kanye. Og Easton litla sem hún ber undir belti. Og North. Sem æfir ballet. Og á píanó. 

Guð á himnum. Þetta súkkulaði. ÞETTA SÚKKULAÐI.

Fæst í Ikea. Í litla helvítinu sem matvörubúðin þar er. Ég hata hana.

Þetta er samt besta súkkulaðið. 

Ekkert að því að éta 1100 kaloríur á einu bretti Guðrún Veiga. Ekki neitt. 

Jæja, sambýlismaðurinn er væntanlegur í tólf tíma stopp. Ég þarf að fara að kaupa þessa ljósaperu. Það er ljóslaust á baðherberginu. Búið að vera það í góðar þrjár vikur.

Fjandinn verður líklega laus ef hann kemur heim í myrkvað baðherbergi. Hann á nefnilega eftir að eyða átta tímum af þessum tólf í að greiða sér. Give or take. Ef ég þekki hann rétt. Þessa elsku.  

Heyrumst.