Niður á jörðina

Það er dálítið erfitt að detta aftur hingað inn og ætla að fara að tala um kjóla, kökur, kokteila eða naglalökk. Það er allt í einu orðið svo lítilmótlegt. Eitthvað sem engu máli skiptir.

Viðbrögð ykkar við skrifum mínum á miðvikudaginn breyttu einfaldlega öllu. Breyttu lífi mínu. Svona satt best að segja. Já, ég er rosalega dramatísk. Mér er alveg sama. Ég frelsaðist. Frelsaðist undan eigin ranghugmyndum. Þar áttuð þið stóran þátt.

Sjá allar þessar deilingar. Ykkar sögur. Fallegu orðin. Like-in. 

Takk!

Aðfaranótt miðvikudagsins var ég vakandi til klukkan að ganga fimm. Ég var búin að skrifa færsluna fimmtán sinnum. Setja myndirnar af mér inn. Taka þær út. Lesa yfir. Stroka út. Hætta við. Byrja aftur. Ég drakk sjö lítra af kaffi á meðan. Svona sirka. Og sagði öllum loforðum um eilífa hollustu að fokka sér. Að vísu kom ég bara niður einu Oreokexi þessa nótt. Enda við það að fá taugaáfall. 

Ég gafst svo upp. Þreytan yfirbugaði mig. Ég tímasetti færsluna kl. 10 morguninn eftir og ég man að ég hugsaði áður en ég skreið undir sæng ,,andskotinn hafi það, ef þetta fer fyrir brjóstið á einhverjum þá skrifa ég aldrei inn á þetta guðsvolaða blogg aftur". 

Klukkan 09:57 sat ég í vinnunni. Horfði á klukkuna. Var við það að gubba yfir lyklaborðið mitt. Gera í buxurnar. 10:07 voru komnar yfir 50 deilingar. Ótal skilaboð biðu mín. Síminn hringdi og hringdi. 

Þá vissi ég. Vissi að ég hafði gert eitthvað rétt. Það var góð tilfinning. Ég er rétt að stíga niður á jörðina núna. Í kjól. Auðvitað.

Æ, tölum aðeins um kjóla. Þeir skipta víst máli. 

Það var svo mikið sumar í dag. Kalt en sumarlegt. Ég sprangaði um miðbæinn óvenju létt á fæti. Með Bubba í eyrunum. Að kafna úr vellíðan. 

Almáttugur, það er bara svo þungu fargi af mér létt. 

Ég splæsti í þennan fína kjól í Gyllta kettinum um daginn. Eins og ég hef áður sagt frá. 

Ég má til með að sýna ykkur ljósmyndara dagsins. Sjálfsbjargarviðleitin sko. Afkvæmið stakk af til ömmu sinnar og sambýlismaðurinn er á hafinu.

Já, ég dansaði og hringsnerist hérna. Flögraði um i fína kjólnum mínum. Eins og fín kona. Fyrir framan stofuborð. Koll. Súpupott. Ævafornt skartgripaskrín. Og myndavélina. 

Takk. Enn og aftur. Þið eruð ómetanleg. Öll með tölu.

Heyrumst.

Föstudags

Jæja. Það er föstudagur. Vor í lofti og svona. 

Ég er að fara á árshátíð á morgun. Og á engin föt. Eða skó. Eða skartgripi. Og er með tvö hár á hausnum. Sem ekki er hægt að greiða. Að ógleymdri andskotans bólunni sem ég er með - á vörinni, af öllu stöðum. Ég kreisti hana auðvitað. Duglega. Jú og kroppaði í hana. Af mikilli áfergju. Þannig að núna nær hún eiginlega upp að nefi. Sem er stórkostlegt. 

Sárið rifnar svo alltaf upp þegar ég hreyfi á mér munninn. Sem er líka stórkostlegt. Þá finn ég blóð leka varlega niður varirnar á mér. Og upp í munn. Ooog ég er hætt. 

Fáum okkur kokteil. 

Ég henti nýlega öllum krukkunum mínum - þær voru svo andskoti plássfrekar. Þannig að ég dró fram sparistellið fyrir þennan kokteil. Sparistellið sem telur heil tvö glös. Ennþá. Ég verð þrítug á þriðjudaginn. Bind miklar vonir við að stellið stækki lítillega. 

Í þessar framkvæmdir þarf:

1 sítrónu

1 lime

1 teskeið sykur

3-4 jarðarber

skvettu af rommi

engiferöl

Setjum sykurinn í spariglasið.

Kreistum hálfa sítrónu og hálft lime út í.

Skerum jarðarberin í sneiðar og köstum þeim ofan í glasið.

Stöppum þetta allt léttilega saman. 

Setjum einnig fáeinar sítrónu- og limesneiðar út í blönduna.

Skvetta af rommi. Eftir smekk bara.

Fyllum upp í glasið með ísköldu engiferöli.

Bráðnauðsynlegur sjúss svona í vikulok. Ég segi það satt. Sérstaklega þegar maður á ekki föt, skó eða skartgripi. Og er með bólu. Á bölvaðri vörinni. 

Ykkur er velkomið að fylgja mér á bæði Instagram & Snapchat - @gveiga85.

Heyrumst.

Verslunarferð í F&F

Ég hef verið dálítið skotin í versluninni F&F síðan ég rambaði þangað inn á fimbulköldu vetrarkvöldi rétt fyrir jólin. Og kom út með gula kápu. Ó, gula kápan mín. Ég er talsvert ánægðari með hana en bölvuðu gulu sófadrusluna mína. En það er önnur saga.

Þegar ég sat svo uppi með fatalaust og sístækkandi afkvæmi núna í janúar, rambaði ég aftur inn í þessa ljómandi fínu verslun. Og viti menn - ódýrstu barnaföt á Íslandi. Ég get svo svarið það. Samkvæmt mínum mjög svo óformlegu rannsóknarstörfum.

Ég nenni ekki dýrum barnafötum. Það er til margt fallegt og fáránlega dýrt. En fingurnir á afkvæminu virðast framleiða fitu. Og 90% af því sem hann borðar endar í hálsmálinu hjá honum. Sem hann á ekki langt að sækja. Ég skipti um föt að minnsta kosti tvisvar á dag. Það er enn önnur saga.

Ég viðurkenni að ég var skeptísk á gæðin. Ég skal viðurkenna það fúslega. Enda er ég ekki vön að labba út með gallabuxur, þrjár boli og hettupeysu fyrir minna en 10 fjólubláa. En það átti sér stað í janúar. Núna er apríl. Fötin eru þvegin oft í viku og eru ennþá í stórfínu standi. 

En barnið stækkar. Stækkar, stækkar og stækkar. Og veskið mitt minnkar í ákveðnu samræmi við það. Ég grenja þó dálítið minna ofan í buddugarminn eftir að F&F kom til skjalanna.

Við smelltum okkur einmitt í nýju búðina í Litlatúni í Garðabæ í vikunni. Af því að þegar ég sótti barnið í skólann fyrr um daginn var hann með bumbuna út undan bolnum. Já, nóg um það. Feikinóg.

Langermabolir á 1570 krónur. Afkvæmið á þó nokkra svona. Þeir minnka ekki í þvotti, slegið og staðfest.

Hettupeysur á tæplega 3000 krónur. 

Þessi var ekki lengi að kasta af sér úlpunni og henda sér í hettupeysu. Og næla sér í geðveikan hatt. Eins og hann orðar það.

Hræódýrir stuttermabolir. Nokkuð margir til á þessu heimili. 

Uppáhalds verslunarfélagar mínir. Nei, nú lýg ég. Alveg blákalt. Þeir tuða þangað til ég reyni að bora úr mér augun og troða þeim inn í eyrun á mér.

Fóru þessir með heim? Kemur í ljós, kemur í ljós.

Oh, þessir grátbáðu mig um að taka að minnsta kosti eitt stykki með heim. En nei. No can do. Ég er með haus á stærð við loftbelg. Stóran loftbelg. Ég þurfti einmitt stærstu fáanlegu stúdentahúfuna á sínum tíma. Sko stærstu stærðina í karlastærð. Jájá. 

Stórglæsileg búð í Litlatúni. Inni í Hagkaup nánar tiltekið. Það gleður svo landsbyggðarhjarta mitt ákaflega að F&F opnar á Akureyri á morgun. 

Mín tillaga er svo að sjálfsögðu að Egilsstaðir verði næst fyrir valinu - það er óþolandi lítið úrval af barnafötum á Austurlandi. 

Heyrumst.

Heitt súkkulaði með rauðvínsívafi.

Stundum eyði ég óþarflega miklum tíma í vitleysu. Eins og til dæmis í hangs á Google. Annað veifið slæ ég inn setningar á borð við things to make with red wine. Eða Gordon Ramsay naked. Leitin að því síðara hefur enn ekki borið neinn árangur. Því miður.

Google færir mér hins vegar oft á tíðum hugmyndir að því hvernig ég get sullað með rauðvín. Öðruvísi en að hella því bara í mig. 

Það er fimbulkuldi úti þessa dagana. Í slíkri veðráttu er voðalega gott að svolgra í sig bolla af heitu súkkulaði við og við. Ennþá betra ef umrætt súkkulaði er með rauðvínsívafi. Ekki? Jú, ég get svo guðsvarið fyrir það. Miklu betra. Manni hlýnar líka talsvert hraðar. Sem er plús. Og verður aldrei kalt aftur. Aldrei.

Nei, ókei. Nú er ég að ljúga. En súkkulaðið heita er ótrúlega gott. Lofa.

Heitt súkkulaði með rauðvínsívafi:

1 og 1/2 bolli nýmjólk

2 lengjur suðusúkkulaði

2 lengjur rjómasúkkulaði

1 bolli rauðvín

1 dós Coconut Cream

kanill á hnífsoddi

(dugir í 3-4 bolla)

Hellið mjólk í pott. Brjótið tvær lengjur af báðum súkkulaðistykkjunum. Sem sagt átta bita af hvoru. Fleygið þeim í pottinn. Látið malla við góðan hita þar til súkkulaðið bráðnar.

Hellið rauðvíninu saman við. Hrærið vel og vandlega. Þetta á að vera heitt en ekki að sjóða. Ó, lyktin á þessum tímapunkti. Hreinn unaður. Mmm.

Kókosrjóminn er ómissandi með þessum bolla. Ég tæmi dósina í stóra skál og píska innihaldið þar til það er orðið sæmilega þykkt og rjómakennt. 

Hella súkkulaðinu í bolla. Toppa með kókosrjóma. Dusta dálítið af kanil yfir herlegheitin. Njóta. 

Næstum eins gott og að finna nektarmyndir af Gordon Ramsay. Ég væri eiginlega tilbúin að skipta öllu rauðvíni í heiminum fyrir fáein eintök af slíkum myndum. 

Nei, nú er ég að ljúga aftur. Ég get vel notað ímyndunaraflið. Og drukkið rauðvín í leiðinni.

Heyrumst.

Gult, gult, gult.

Ég neyddi mig til þess að fara á miðnætursprengju Kringlunnar í gærkvöldi. Ég þoli ekki mannamergð. Múgæsing. Bílastæðaþjófa. Biðraðir. 

Ég hins vegar elska frítt vín. Og að næla í jólagjafir á afslætti. Það var því tilgangur þessa ferðalags. Frítt vín og ódýrar jólagjafir.

Ég ætlaði upphaflega í leikfangadeildina í Hagkaup. Að finna jólagjöf handa afkvæminu. En komst aldrei alla leið. Ég var rétt komin inn fyrir dyrnar þegar ég áttaði mig á að inni í Hagkaupum var búið að opna nýja búð. F&F heitir hún. Veit ekki frekari deili á henni.

Ég gleymdi skyndilega stað og stund. Hvað ég héti. Og að ég ætti afkvæmi yfir höfuð.

Þarna var hún - kápa drauma minna. Öskrandi nafn mitt.

Gul eins og sólin. Alveg syngjandi fögur. Ó, eins og Bubbi á góðum degi.

9.900 krónur. Það var ómögulegt að neita mér um hana. Ekki að ræða það. 

Bakhlutinn. Á mér og kápunni.

Ég er alveg skínandi sæl með hana. 

Heyrumst.

Föstudagsnasl.

Hvað er í boði þetta ljómandi góða föstudagskvöld? Fyrir utan svínfeitu pizzuna sem ég var að torga. Með tvöföldu lagi af pepperoni. Camembert. Gráðaosti. Maísbaunum. Hvítlauksolíu. Já, þið náið þessu. 

Karamellukringlur!

Brakandi saltkringlur með mjúkri karamellu. Og fáeinum hnetum. Ó, þetta nasl gerði stormandi lukku. Hjá mér sko. Ég var ein í hlutverki gagnrýnanda og smakkara að þessu sinni. En ég veit nú mínu viti. Við erum öll með það á hreinu.

Karamellukringlur:

1 poki saltkringlur

2 bollar hnetublanda

1/2 bolli sýróp

2 bollar púðursykur

1 bolli smjör

örfá korn af salti

Blandið saman saltkringlum og hnetum í eldfast mót.

Sjóðið sýróp, smjör, púðursykur og salt við vægan hita. Leyfið blöndunni að sjóða í 3-4 mínútur. 

Ekki stinga puttanum í blönduna til þess að smakka. Ég tala af biturri reynslu.

Hellið heitri karamellunni yfir kringlu- og hnetumixið.

Hrærið vel og vandlega saman. Gætið þess að hver einasta saltkringla sé þakin karamellu. Jú og hneturnar líka. 

Hendið þessu inn í ofn í 20-25 mínútur á 180°. Hrærið einu sinni í herlegheitunum á meðan.

Hellið dýrðinni á bökunarpappír þegar dvölinni í ofninum lýkur. Dreifið vel úr og leyfið að kólna. 

Saltkringlurnar verða stökkar í ofninum. Það er draumi líkast þegar mjúk karamellan er komin í sömu sæng. Sæng sem ég get vel unað mér undir. 

Annars er ég í helvítis bobba með kanínuna mína. Hún reynir í sífellu að já, ehm, riðlast á fætinum á mér. 

Líður þetta tímabil hjá? Þarf ég að finna aðra kanínu handa henni? Leyfa henni að klára sig á á á mééér? 

Nei. Ég gat varla skrifað þessa setningu. Oj bara. Ég ætla ekki með sambúð okkar inn á það svið.

Ég er búin að prófa að tæla hana með bangsa. Það virkar ekki.

Jæja. Fáið ykkur karamellukringlur og eigið góða helgi.

Heyrumst.