H E I M A

Jæja. Ég er komin heim. Allt í lagi, ég kom heim fyrir fimm dögum. Heilastarfsemin er bara rétt að detta úr sumarfríi. Og daglegri rauðvínsmaríneringu.  

Sambýlismaður og afkvæmi eru sólkysstir og sætir. Eins og þeir hafi eytt mörgum mánuðum í spænskumælandi landi. Ég lít út eins og ég hafi farið í laxveiðitúr. Yfir eina helgi. Þar sem var skýjað allan tímann. Og ég hafi ákveðið að éta alla laxana í ánni. Með kokteilsósu.

Já, krakkar. Ég kom sex kílóum þyngri heim. Sex. Sex já. Sambýlismaður og afkvæmi komu léttari heim en þeir fóru út. 

Ég er búin að bölva ósanngjörnu almættinu dálítið fyrir þessi kíló. Svo rúllaði ég yfir myndirnar úr ferðinni. Bað almættið auðmjúklega fyrirgefningar. Það er víst bara einn sökudólgur í stóra kílóamálinu. 

Það er ekki ég. Nei. Ég vil skella skuldinni á sambýlismanninn. Sem er með brennslu á við meðalstóran kjarnorkuofn. Síétandi. Og ég alltaf að troða í mig honum til samlætis. Ekki fyrir eigin ánægju. Nei. Honum til samlætis. Punktur. 

Þarna má sjá glitta í mig í Zöru. Strunsandi framhjá gulum kjól sem ég passaði ekki í. Dauðsé eftir að hafa ekki keypt hann. Ég hefði vel getað troðið honum í skúffuna í skápnum mínum sem merkt er ,,passa í seinna". 

Góð skúffa það. Ég hef safnað í hana síðan seint á tíunda áratugnum. Og er hvergi nærri hætt. 

Ég fann versta rauðvín í heimi. Kostaði 100 kall. Það smakkaðist eins og að kyssa tannlausan stórreykingarmann. Sem var að enda við reykja heilan pakka af Camel filterslausum. Og drekka heila kaffikönnu. Af kaffi sem búið er að standa í sex daga. 

Drakk ég það samt?

Látum það liggja á milli hluta. 

Ég eyddi öllum mínum kvöldum á bar fyrir breska eldri borgara. Spilandi pubquiz. Og bingó. Fór heim með heimilisfang hjá fimm hjónum. Sem ég lofaði að senda bókina mína. Sem ég fer alltaf að tala um á öðru glasi. 

Jæja. Ég er að fara ísrúnt. Nenni ekkert að takast á við þessi sex kíló fyrr en í haust. Eða janúar. Eða áður en ég gifti mig. 

Þið megið endilega fylgja mér á Snapchat og kasta á mig hugmyndum. Svona ef ykkur langar að sjá eitthvað sérstakt á þessu ágæta (helst til óvirka) bloggi. Þið finnið mig undir gveiga85.

Heyrumst.

Ekki kjúklingasalat

Ég hundskaðist í Bónus í dag. Sökum þess að afkvæmið felldi fögur tár fyrir framan ísskápinn í gærkvöldi. Og yfirheyrði mig svo ítarlega um fjárhagsstöðu heimilisins. Af því að það var ekkert til í ísskápnum nema Pepsi Max og útrunnin íssósa. 

Matarinnkaup, nei. Ekki minn tebolli. Ég get aldrei munað hvað ég þarf að kaupa. Eða skipulagt neyslu mína á einhvern hátt. Ég geri þó alltaf lista. Gleymi honum undantekningalaust heima. Eða veiði óvart eldgamlan lista upp úr svartholinu sem ég kalla tösku og versla inn eftir honum. Og skil svo ekkert af hverju það eru til sex flöskur af tómatsósu heima hjá mér. 

Jæja. Hvað um það. Ég fór í Bónus. Ég vildi kjúklingasalat. Þráði það af öllu hjarta. Sko með beikoni og gráðosti. Höldum því til haga. Ekki þurra bringu ofan á visnuðu kálblaði. Ég týndi í körfuna eins og óð kona. Grænmeti, gráðaostur og gaumgæfilega valið beikon.

Þrumaði mér að lokum inn í kjötkælinn. Alveg andskotans rétt. Kjúklingur er ófáanlegur. Frauðheilinn og fréttahaukurinn sem ég er - aldrei með puttann á púlsinum. 

Ekki nennti ég að týna allan varninginn aftur upp úr körfunni. Nei. Það varð að spila þetta af fingrum fram. Kjúklingabaunir, ég keypti kjúklingabaunir. Hljómaði nógu nálægt. 

Baunirnar kenndar við kjúkling svínvirkuðu. Þetta var alveg dansandi dýrðlegt salat. Sver það. 

Ekki kjúklingasalat:

2 lárperur

1 box kirsuberjatómatar

1/2 rauð paprika

6-8 sneiðar beikon

grænt að eigin vali (ég notaði Lambhagasalat)

gráðaostur eftir smekk

kóríander eftir smekk (má sleppa) 

1 búnt vorlaukur

1 dós kjúklingabaunir

Dressing:

1 bolli ólívuolía

2 pressaðir hvítlauksgeirar

1 teskeið dijon sinnep

salt & pipar

2-3 matskeiðar eplaedik

1 matskeið ítölsk kryddblanda

Söxum grænmetið og hendum í sæmilega stóra skál.

Steikjum beikonið af natni.

Þerrum af því mestu fituna. Sem er synd.

Söxum það smátt og fleygjum í ofangreinda skál. 

Það má sleppa kóríanderinu. Skilst að það sé ekki allra. Ég hins vegar elska það. Langar helst að ganga um með blómapottinn í töskunni minni. Bryðja eitt og eitt lauf í góðu tómi. 

Myljum vænt magn af gráðaosti yfir allt. Mikið magn. Mjög mikið. Mmm. 

Ah, rúsínan í pylsuendanum. Kjúklingabaunirnar. Þær fara síðast í skálina og öllu er svo hrært vel og vandlega saman. 

Dressingin. Hana þarf að hræra duglega. Ég helli henni ekki yfir salatið eins og það leggur sig. Fæ mér bara aðeins yfir hvern skammt. 

Eins er mikilvægt að smakka hana til. Smakka, smakka og smakka. 

Algjört hnossgæti. Alveg par exelans. 

Jæja. Mín bíður spáný bók. Ætla að svolgra henni í mig. Ásamt rauðvíninu. 

Heyrumst.

Heitt súkkulaði með rauðvínsívafi.

Stundum eyði ég óþarflega miklum tíma í vitleysu. Eins og til dæmis í hangs á Google. Annað veifið slæ ég inn setningar á borð við things to make with red wine. Eða Gordon Ramsay naked. Leitin að því síðara hefur enn ekki borið neinn árangur. Því miður.

Google færir mér hins vegar oft á tíðum hugmyndir að því hvernig ég get sullað með rauðvín. Öðruvísi en að hella því bara í mig. 

Það er fimbulkuldi úti þessa dagana. Í slíkri veðráttu er voðalega gott að svolgra í sig bolla af heitu súkkulaði við og við. Ennþá betra ef umrætt súkkulaði er með rauðvínsívafi. Ekki? Jú, ég get svo guðsvarið fyrir það. Miklu betra. Manni hlýnar líka talsvert hraðar. Sem er plús. Og verður aldrei kalt aftur. Aldrei.

Nei, ókei. Nú er ég að ljúga. En súkkulaðið heita er ótrúlega gott. Lofa.

Heitt súkkulaði með rauðvínsívafi:

1 og 1/2 bolli nýmjólk

2 lengjur suðusúkkulaði

2 lengjur rjómasúkkulaði

1 bolli rauðvín

1 dós Coconut Cream

kanill á hnífsoddi

(dugir í 3-4 bolla)

Hellið mjólk í pott. Brjótið tvær lengjur af báðum súkkulaðistykkjunum. Sem sagt átta bita af hvoru. Fleygið þeim í pottinn. Látið malla við góðan hita þar til súkkulaðið bráðnar.

Hellið rauðvíninu saman við. Hrærið vel og vandlega. Þetta á að vera heitt en ekki að sjóða. Ó, lyktin á þessum tímapunkti. Hreinn unaður. Mmm.

Kókosrjóminn er ómissandi með þessum bolla. Ég tæmi dósina í stóra skál og píska innihaldið þar til það er orðið sæmilega þykkt og rjómakennt. 

Hella súkkulaðinu í bolla. Toppa með kókosrjóma. Dusta dálítið af kanil yfir herlegheitin. Njóta. 

Næstum eins gott og að finna nektarmyndir af Gordon Ramsay. Ég væri eiginlega tilbúin að skipta öllu rauðvíni í heiminum fyrir fáein eintök af slíkum myndum. 

Nei, nú er ég að ljúga aftur. Ég get vel notað ímyndunaraflið. Og drukkið rauðvín í leiðinni.

Heyrumst.

Instagram.

Þetta var hörmulegur atburður. Aðeins eitt glas eftir í flöskunni. Ég búin að hlakka til allan daginn að svolgra því í mig. Eiga ljúfa stund. Leyfa víninu að liggja á tungunni. Velta því um munnholið.

Ég náði ekki einum sopa. Rökræddi samt nokkuð lengi við sjálfa mig um að sækja rör. Sjúga þetta upp. Þegar ég loks komst að niðurstöðu þá átti ég ekki til rör. Helvítis. 

Þetta er frekar algeng sjón. Popp í naflanum á mér. Já, ég horfi stundum ber að ofan á sjónvarpið. Þá fer poppkornið víða. 

Jólaljós. Sem eru búin að vera í glugganum núna í að verða þrjár vikur. Svo verða þau sennilega ekki tekin niður fyrr en í febrúar. Í fyrsta lagi. Þannig að mínir gluggar skarta eiginlega jólaljósum bróðurpartinn úr árinu. 

Ah, smekklega klædd og vel greidd. Að syngja fyrir Nóa minn Síríus. Þessa elsku.

Hin elskan mín. 

Ég fæ allskonar símtöl. Stundum frá mömmu og pabba. Stundum frá Geir Ólafs.

Þessi bölvaða tertudrusla. Er hún ekkert að vera uppseld í búðum? 

Þetta er að eiga sér stað í augnablikinu. Ég keyrði alla leið í einhverja afvikna Vínbúð í Vesturbænum til þess að komast hjá biðröðum og múgæsingi. Eins er ég að forðast Vínbúðina í Kópavogi þessa dagana. Sem ég versla yfirleitt í. Lenti í örlítið pínlegum misskilningi þar fyrir stuttu.

Afgreiðslukona: Takk fyrir að gera viðskiptin okkar betri.

Ég: ..uuhh, HA?

Afgreiðslukona: Takk fyrir að gera viðskiptin okkar betri.

Ég: Fyrirgefðu, hvað ertu eiginlega að segja við mig?

Afgreiðslukona: Takk fyrir að gera viðskiptin okkar betri.

Ég: HA? ERTU AÐ GEFA Í SKYN AÐ ÉG SÉ ALLTAF HÉRNA?

Afgreiðslukona: Ha? Nei. Neiii. Ég sagði bara...

Ég: (búin að setja upp tíkarlegasta svipinn minn) Ég skil ekki alveg hvert þú ert að fara! Hvað ertu eiginlega að reyna að segja mér? 

Afgreiðslukona: Nei ég sagði sko, TAKK FYRIR AÐ GERA FLESTA DAGA BETRI. Ég meinti bara að ég hef lesið bloggið þitt, þú veist sko þarna já - sem þú skrifar.

Ég: Ó. Einmitt já. Jájá. Kærar þakkir. Takk. Sorrý. Ég kannski fæ poka líka.

Ykkur er velkomið að fylgja mér á Instagram - @gveiga85.

Heyrumst.

Instagram.

Það hentar mér svo afskaplega vel að skrifstofan mín sé staðsett í stofunni heima hjá mér. Þar má ég bæði fikta með eld og drekka rauðvín. 

Sofandi afkvæmi. Ef vel er að gáð sést glitta í hauskúpuhúðflúr á vinstri upphandlegg. Jú svo sefur hann vopnaður af því ,,það búa menn í Reykjavík sem eru með sokkabuxur á hausnum og stela dóti og fólki" að hans sögn. 

Ég hef augljóslega lítið verið í stuttermabol í sumar. Kríthvítir handleggir í stíl við appelsínugult andlit. Smart. Virkilega smart.

Það var á miðnætti í gærkvöldi sem ég áttaði mig á því að það var ekki allt með felldu. Það var laugardagskvöld. Menningarnótt. Ég sat fyrir framan tölvuna með vatnsglas. Ha? 

Fimm mínútum síðar.

Ég hef aldrei verið eins slakur bloggari og núna í ágústmánuði. Þetta verkefni á allar mínar vökustundir. Líka þær stundir sem ég ætti að vera sofandi. Þið þurfið að sýna bloggleysi örlitla þolinmæði. Rúmlega tvær vikur þangað til ég skila. Svo sef ég sennilega í tvær vikur þar á eftir. Eða fram yfir áramót. 

Það þarf einnig að sýna matarmyndunum sem ég dúndra inn á Instagram þolinmæði. Engar áhyggjur - þær taka enda á skiladegi þann 10.september. Þá ætla ég aldrei að elda aftur. Aldrei segi ég. 

Ég varla þekkti sjálfa mig í dag. Standandi með svuntu á miðjum sunnudegi að svissa baunir. 

Jæja. Áfram gakk. Svínfitandi matreiðslubók fyrir letingja skrifar sig ekki sjálf. Við skulum líka öll leggjast á eitt og biðja þess að Bubbi aldrei svo mikið sem opni þessa bók. Almáttugur minn.

Ykkur er velkomið að fylgja mér á Instagram - @gveiga85.

Heyrumst.