Showing posts with label bækur. Show all posts
Showing posts with label bækur. Show all posts

Jul 27, 2015

Útsölukaup


Ég brá aðeins undir mig betri fætinum um helgina. Fleygði mér í mjúkt og milt fangið á Smáralind. Lét glepjast af loforðum um verðhrun, útsölur, og afslætti. Upphaflega var á áætlun að versla buxur og skó handa afkvæminu. 

Ég verslaði það ekki. Hvorki skó né skálm. 


Móðir ársins verslaði sér hins vegar stórglæsilegt skópar.


Nú í fyrsta lagi þá kostuðu þeir ekki nema 2600 krónur íslenskar. Á 70% afslætti. Í Hagkaup. 

Í öðru lagi þá er ég að vinna í að gera skóflota minn örlítið kvenlegri. Ég lít alltaf út eins og ég sé nýstigin af mótorhjóli eða á leiðinni upp á Vatnajökul. 

Í þriðja lagi. Í þriðja lagi já. Það eru yfirgnæfandi líkur á að ég eigi aldrei eftir að nota þá. 99% líkur. Give or take. En það veitir mér ákveðna hugarró að eiga eitt par í skápnum. Kannski verð ég fíngerðari og fágaðri á mínum efri árum. Þá get ég gripið í þetta par. Og hugsað til þess með hlýju hversu hagsýn ég var á mínum yngri árum. Bara 2600 krónur. 2000 kall ef við námundum. 


Eftir rápið um Smáralind flandraði ég í annað fang. Á einum af mínum uppáhalds mönnum. Ekki pabba míns. Sambýlismanns. Afkvæmis. Eða bræðra. Nei. Heldur bóksalans í Kolaportinu. Ég elska hann í laumi.

Hjá honum var aldeilis útsala. Almennileg útsala. 50% af öllu. Og ég gekk einungis út með tvær matreiðslubækur.


Sambýlismaðurinn hefur sett hnefann í borðið. Ekki frekari bókakaup. Íbúðin einfaldlega rúmar ekki meira. Að hans sögn. Hann samþykkti þó þessar tvær. Með semingi.

Hann verður blessunarlega farinn aftur á hafið bláa þegar nýjasta pöntun mín af Amazon fýkur inn um lúguna. Í henni leynast sex bækur. Eða voru það átta? Æ, hver er að telja. Svo á ég líka von á örfáum naglalökkum af Ebay. Og með örfáum á ég við, tjah - þau eru fleiri en fimm. Færri en tíu.

Hann var einmitt eitthvað að ræða við mig um naglalökk. Ég man eftir að hafa heyrt útundan mér ,,það þarf engin að eiga svona mörg..."

Þá lokuðust eyrun. 

Þið finnið mig bæði á Instagram & Snapchat - gveiga85.

Heyrumst.

Jul 16, 2015

Guðrún Veiga fer í Góða hirðinn



Ég fór í Góða hirðinn í gær. Eingöngu í þeim tilgangi að aðstoða vinkonu mína við fjársjóðsleit. 

Ég var að koma frá útlöndum. Ætla ekki að versla neitt fyrr en 2017. Í fyrsta lagi. Eða já, ég ætlaði ekki að versla neitt. Svona réttara sagt. Höfum þessi fögru fyrirheit í þátíð. Af því þau eru dauð og ómerk. Fokin út um veður og vind. 

Ég tók ekki einu sinni körfu við innganginn. Svo föst stóð ég á mínu. Ætlaði ekki að eyða krónu. Ekki einni. 


Svo fann ég mig allt í einu við bókahillurnar. Sem hafa aldrei verið eins bitastæðar. Áður en ég vissi af stóð ég með tólf bækur í fanginu. Tólf já. Körfulaus og allslaus. Með titrandi tvíhöfða. Af því ég er jú með vöðvastyrk á við hvítvoðung. 


12 bækur á rúmlega 2000 krónur. Slík kaup kallast góð kaup. Ókei, þegar ég segi rúmlega 2000 þá á ég við 2800 sirka. Sambýlismaðurinn er alltaf að tuða yfir þessu. Hvernig ég námunda allt sem ég versla niður að næsta þúsundi. 

Ef ég kaupi eitthvað á 3990 þá segi ég honum að það hafi kostað 3000 kall. Ef ég les vott af pirringi úr andlitinu á honum segi ég rúmlega 2500. Já, ég er roslega flink að námunda. 


Ég er alveg í skýjunum með þessi kaup mín. Í skýjunum segi ég. 

Jæja, ég þarf að vakna eldsnemma. Ég á flug austur á bóginn klukkan 07:30 og þarf að fara á fætur á skikkalegum tíma til þess að moka í mig róandi. Ég ætla ekki að sitja í eigin saur einhversstaðar yfir hálendinu. 

Ég hata innanlandsflug. 

Heyrumst.

Ég er á bæði Snapchat og Instagram - @gveiga85.

Jun 30, 2015

Klassíkerar í sólbaðið


Allt í lagi. Ég er ekki að fara að tala um neitt sem mögulega getur talist til klassískra bókmennta. Enda les ég lítið af slíku. Kaupi alveg eitthvað. Sem telst fágað og móðins. Stilli upp í hillu. Og þar með endar sú saga.

Æ, jú. Ég les alveg allskonar bækur. Gef öllu sjéns. Að minnsta kosti einn. Hendi sumu hratt og örugglega aftur upp í hillu. Þræla mér í gegnum annað. Til þess eins að koma því að í samræðum. Ah, já. Einmitt. Ég hef lesið hana. Monta mig af visku minni og vitsmunalegum glæsileika. 

Þegar ég er ekki að þykjast vera Egill Helgason les ég léttmeti. Og sumar bækur hef ég ferjað með mér fram og til baka. Lesið aftur og aftur. Liggjandi á sólbekk. Með rautt nef og rjúkandi hársvörð. Sveitt og sæl. Sjúgandi ódýran bjór með röri.


Æ, þessi er ferlega góð. Ég hef lesið hana ótal sinnum. Mæli þó frekar með því að lesa ensku útgáfuna. Eins mikið og ég elska okkar ástkæra ylhýra. Hin útgáfan er bara betri. Hnyttni vill oft týnast í þýðingu. Að mér finnst.



Ég hef verið skotin í Tobbu Marínós síðan hún var bloggari. Ég myndi hugsanlega reyna við hana á förnum vegi. Á fjórða glasi. Ég hef líka dálítið verið að leggja línurnar að því hvernig ég get orðið vinkona hennar. Án þess að verða eltihrellir. Ef ég ætlaði að eltihrella einhvern á Íslandi þá yrði Tobba fyrir valinu.

Nei djók. Bubbi. Svo Tobba.


Vel þvældar og marglesnar.


Me Before You eftir Jojo Moyes.


Þessi bók hefur farið ofan í þó nokkrar töskur. Augljóslega. Yndislega fyndin. Dásamlega væmin. Maður skellir upp úr og gleypir sín eigin tár í leiðinni. Mömmu minni fannst hún hörmung. Alltof langdregin. Passlega leiðinleg. Enda hefur mamma mín bara smekk fyrir snaróðum og vel blóðugum glæpasögum á borð við Stephen King. Ekkert vol og væl.

 Ég stakk henni (bókinni, ekki mömmu) ofan í tösku hjá systur minni fyrir stuttu. Hún elskaði hana. Ég elska hana. Góð bók. Sama hvað mamma mín segir.


Það fóru bara tvær nýjar bækur með mér út að þessu sinni. Önnur þeirra var bókin eftir Mindy mína Kaling. Konuna sem ég myndi yfirgefa sambýlismanninn fyrir. Ef hún gæfi mér auga. Ég elska hana. Og hló upphátt yfir þessari bók. Það er sjaldgæft. Mjög sjaldgæft.


Þessi er einnig ný. Ég er bara búin að horfa á bíómyndina. Með öðru auganu. Eins og staðan er núna er ég búin með Mindy, tvennuna hennar Tobbu og er að ljúka við Manstu mig? Hefst handa við þessa á morgun.

Afkvæmið er bara frekar þreytandi. Leyfir mér ekkert að lesa stanslaust í friði. Og er sífellt að leiða mér það meira og meira fyrir sjónir að ég er að ala upp einkabarn. Sem er að missa sinn helsta hæfileika - að hafa ofan að fyrir sér sjáfur. Sem hann var einu sinni fullfær um. Og núna heldur hann í alvöru að ég nenni statt og stöðugt að leika við hann ofan í einhverri sundlaug. 

Sem ég sé börn hnerra í í tíma og ótíma. Og þurfti að loka í gær af því að eitthvað krakkarassgat skeit í hana. Kúkaði, fyrirgefið þið. Það var ógeð. Sambýlismaðurinn bannaði mér að taka mynd af því. Bölvaður.

Jæja. Ég er að fara að snæða. Svo sofa. Útsölur hefjast hérna á morgun. Borgar sig að vera úthvíld fyrir það helvíti.

Heyrumst.

May 4, 2015

Ekki kjúklingasalat


Ég hundskaðist í Bónus í dag. Sökum þess að afkvæmið felldi fögur tár fyrir framan ísskápinn í gærkvöldi. Og yfirheyrði mig svo ítarlega um fjárhagsstöðu heimilisins. Af því að það var ekkert til í ísskápnum nema Pepsi Max og útrunnin íssósa. 

Matarinnkaup, nei. Ekki minn tebolli. Ég get aldrei munað hvað ég þarf að kaupa. Eða skipulagt neyslu mína á einhvern hátt. Ég geri þó alltaf lista. Gleymi honum undantekningalaust heima. Eða veiði óvart eldgamlan lista upp úr svartholinu sem ég kalla tösku og versla inn eftir honum. Og skil svo ekkert af hverju það eru til sex flöskur af tómatsósu heima hjá mér. 

Jæja. Hvað um það. Ég fór í Bónus. Ég vildi kjúklingasalat. Þráði það af öllu hjarta. Sko með beikoni og gráðosti. Höldum því til haga. Ekki þurra bringu ofan á visnuðu kálblaði. Ég týndi í körfuna eins og óð kona. Grænmeti, gráðaostur og gaumgæfilega valið beikon.

Þrumaði mér að lokum inn í kjötkælinn. Alveg andskotans rétt. Kjúklingur er ófáanlegur. Frauðheilinn og fréttahaukurinn sem ég er - aldrei með puttann á púlsinum. 

Ekki nennti ég að týna allan varninginn aftur upp úr körfunni. Nei. Það varð að spila þetta af fingrum fram. Kjúklingabaunir, ég keypti kjúklingabaunir. Hljómaði nógu nálægt. 

Baunirnar kenndar við kjúkling svínvirkuðu. Þetta var alveg dansandi dýrðlegt salat. Sver það. 


Ekki kjúklingasalat:

2 lárperur
1 box kirsuberjatómatar
1/2 rauð paprika
6-8 sneiðar beikon
grænt að eigin vali (ég notaði Lambhagasalat)
gráðaostur eftir smekk
kóríander eftir smekk (má sleppa) 
1 búnt vorlaukur
1 dós kjúklingabaunir

Dressing:

1 bolli ólívuolía
2 pressaðir hvítlauksgeirar
1 teskeið dijon sinnep
salt & pipar
2-3 matskeiðar eplaedik
1 matskeið ítölsk kryddblanda



Söxum grænmetið og hendum í sæmilega stóra skál.


Steikjum beikonið af natni.


Þerrum af því mestu fituna. Sem er synd.

Söxum það smátt og fleygjum í ofangreinda skál. 



Það má sleppa kóríanderinu. Skilst að það sé ekki allra. Ég hins vegar elska það. Langar helst að ganga um með blómapottinn í töskunni minni. Bryðja eitt og eitt lauf í góðu tómi. 


Myljum vænt magn af gráðaosti yfir allt. Mikið magn. Mjög mikið. Mmm. 



Ah, rúsínan í pylsuendanum. Kjúklingabaunirnar. Þær fara síðast í skálina og öllu er svo hrært vel og vandlega saman. 





Dressingin. Hana þarf að hræra duglega. Ég helli henni ekki yfir salatið eins og það leggur sig. Fæ mér bara aðeins yfir hvern skammt. 

Eins er mikilvægt að smakka hana til. Smakka, smakka og smakka. 



Algjört hnossgæti. Alveg par exelans. 


Jæja. Mín bíður spáný bók. Ætla að svolgra henni í mig. Ásamt rauðvíninu. 

Heyrumst.

Sep 19, 2014

Bókamarkaður.

Ég elska bækur. Allskonar bækur. Ég safna þeim eins og ég safnaði sælgætisbréfum í gamla daga. Alveg sönn saga. Ég safnaði nammibréfum í lengri tíma en ég ætla að viðurkenna. Svo saumaði ég kjól úr þeim. Jájá. Tók meira að segja þátt í fatahönnunarsamkeppni. Ég man að fólk var mest hissa hver hefði étið allt þetta sælgæti. Jú það var ég. Bara ég. 

En bækurnar já. Ég hef alltaf lesið mikið. Það er hollt að lesa. Hollt fyrir bæði orðaforðann og ímyndunaraflið. Ég er ekki hrifin af fyrirbærum á borð við rafbækur eða Kindle. Hvað sem þetta kallast nú. Ótrúlega lítið sjarmerandi - þó ég geti vel skilið þægindin. Ég vil þukla á blaðsíðum. Finna lyktina. Ah, stilla bókunum upp í hillu. Fátt fegurra. 

Tilgangurinn með þessari færslu var að benda ykkur á dásamlegan bókamarkað hjá Forlaginu sem er í gangi núna. Ég sá einhverja auglýsingu í Mogganum og var mætt á svæðið á núll einni. Svona sirka. Markaðurinn er staðsettur í búð Forlagsins, Fiskislóð 39 nánar tiltekið. Mig minnir að ég hafi lesið að hann sé til 5.október. Sel það samt ekki dýrara en ég keypti það.


Ég er mikil áhugamanneskja um fegurðarsamkeppnir.


Skyndibitar fyrir sálina. Það þarf jú að fóðra hana líka. Svona annað veifið.


Yfirborðskenndar ástarsögur. Jább. Ég er aðdáandi.

Ég á eftir að gera mér fleiri ferðir á þennan markað. Eftir mánaðarmót.

Sniðugt að versla jólagjafir þarna líka. Það er ekkert betra en að fá bók í jólagjöf. Mmm. Makkintoss, mjúkir sokkar og ný bók. Hangikjötslykt. Rjómasósa í munnvikinu. Jólaljós. Heimatilbúið rauðkál. Kakóið hans pabba.   

Ég. Get. Ekki. Beðið.

73 dagar.

Heyrumst.


Aug 12, 2014

Currently.


Í augnablikinu er ég að sötra þetta ljómandi fína te. Sem ég keypti bara sökum þess að það stendur marshmallow í bragðlýsingunni. Te með sykurpúðabragði? Selt!


Í augnablikinu ætti íbúðin mín að ilma eins og nýtýnd græn epli. Slík er ekki raunin. Note to self: ilmkerti á 89 krónur úr Bónus virka ekki. 


Í augnablikinu á þetta hnetusmjör hug minn og hjarta. Solla? Hver er það? Þetta smjör er mjúkt, blautt og rjómakennt. Dásamlegt út á skyrið, ísinn, með pylsunni eða selleríinu. Mmm. 


Í augnablikinu er ég afar þakklát fyrir að eiga mömmu sem kemur aldrei tómhent frá útlöndum.


Í augnablikinu liggur þessi bók við hlið mér í sófanum. Me Before You eftir Jojo Moyes. Ég hef lesið hana áður. Svona sjö sinnum. Ótrúlega hjartnæm og falleg saga um konu sem fellur fyrir lömuðum manni sem þráir ekkert heitar en að deyja. Mæli með henni - já og að minnsta kosti fjórum klútum á meðan lestri stendur. 


Í augnablikinu sit ég límd yfir þessum þáttum. Banvæn veira herjar á alla heimsbyggðina og McDreamy kemur til bjargar. Í búning. Namm. 


Í augnablikinu sárvantar mig klippingu. Ég lét hárlengingarnar fjúka í dag. Mig langaði bara svo að klóra mér duglega í höfuðleðrinu. Helst til blóðs. Það er ekki hægt með hárlengingar. Djöfull sem ég er búin að klóra mér í dag. Klóra, klóra og klóra. 

Ég er algjör nýgræðingur hvað varðar hárgreiðslustofur á höfuðborgarsvæðinu. Einhver meðmæli?

Ég er líka eiginlega búin að bíta það í mig að lita hárið ljóst. Ekki?


Í augnablikinu er ég að bíða eftir að þessi guðdómlegi Tandoorikjúklingur komi út úr ofninum. Ég át yfir mig af ís í dag. Þess vegna er kvöldverður í Breiðholtinu borinn fram klukkan níu. 

Heyrumst.