10 hlutir sem hressa mig við

Sumir dagar eru góðir. Aðrir dagar eru aðeins verri. Daganir sem þú færð synjun á kortið þitt í Bónus. Eða þegar þú reynir að kaupa 1500 króna kjól í Rauða krossinum. 

Dagarnir sem þú brýtur nögl og tyggjóið þitt hrekkur ofan í þig. Og þú gúgglar hvort það sé óhollt að gleypa tyggjó og ferð af hafa áhyggjur af krabbameini í brisi eða vélinda.

Dagarnir sem þú áttar þig á því í lok vinnudags að þú ert með skítugt hár og varalit á tönnunum. Eða spínat á milli framtannanna og það eru góðir fjórir tímar síðan þú ást helvítis salatið

.

Dagarnir sem þú áttar þig á því á miðnætti að það er gat á rassgatinu á buxunum þínum. Og þú fórst í þær um morguninn. Og skrappst á miðbæjarrölt, í Bónus og á virðulegan foreldrafund. Brókarlaus.

Dagarnir sem þér finnst þú einfaldlega vera ljót. Og 8000 þúsund króna meikið sem þú keyptir fyrir afmælispeningana frá mömmu og pabba er einfaldlega ekki að gera þér neina greiða.

Dagarnir sem þú ætlaðir í ræktina en endaðir á Dominos. Og svo á nammibarnum í Hagkaup. Af því þú varst hvort eð er búin að éta bróðurpartinn af 16“ pizzu. Og brauðstangir.

Það eiga allir svona daga. Vona ég.

(Og áður en virkir í athugasemdum fara að deila þessari færslu með orðunum ,,Vó, sú á við stór vandamál að stríða. Vona að henni svelgist ekki á dýra meikinu sínu á meðan hún þjalar á sér neglurnar og bíður eftir að pizzan kólni“, þá skulum við hafa á hreinu að þetta er til gamans gert. Textinn hér að ofan er að sjálfsögðu litaður kaldhæðni. Og núna er ég farin að útskýra mig. Það kann ekki góðri lukku að stýra. En já. Ég er vissulega meðvituð um að dagar eins og ég lýsi hér að ofan teljast ekki til slæmra daga – ef ræða á um svoleiðis daga af fullri alvöru).

Ókei, allavega.

Suma daga finnst manni afar fátt ganga upp. Smávægilegar uppákomur geta komið manni fullkomlega úr jafnvægi. Skapið verður snautlegt. Allt verður ómögulegt. Skítt og óskemmtilegt. 

Hérna eru 10 hlutir (eða leiðir) sem ég nota til þess að hressa mig við á slíkum dögum.

Ritföng af öllu tagi

Ég elska að handleika fallegar stílabækur. Dagbækur. Blýanta. Penna. Að skoða og skipuleggja mitt fáránlega stóra ritfangasafn veitir mér dálitla hugarró. Ég tala nú ekki um rúlla yfir dagbókina mína (dagbækurnar, ókei) og strika yfir þau verkefni sem ég er búin að ljúka. Fullnæging. 

Já, ég sagði það.

Jú, það er vissara að vera byrjuð að skipuleggja árið 2016.

Að keyra Reykjanesbrautina

Kannski það furðulegasta á þessu lista. Ég veit ekki. Ég hreinsa hugann hvergi betur. Og fyrir vikið fer ég óþarflega oft til Keflavíkur. Þegar ég var að skrifa bókina mína í fyrra keyrði ég stundum þangað tvisvar á dag. Sem var mjög heimskulegt. Og dýrt. En það er allt önnur saga.

Blindsker

Að hlusta á Bubba syngja Blindsker. Helst svo hátt að ég fæ hjartsláttartruflanir. Ég hlusta á það fimm til sex sinnum í röð. Tromma og jafnvel slamma í takt. Verð eins og ný manneskja á eftir.

Súpa

Góð súpa getur alveg lyft andanum aðeins. Gert mig dálítið hressari. Ég nenni reyndar aldrei að elda súpur. En bollasúpur virka líka alveg ágætlega. Stundum nenni ég ekki einu sinni að sjóða vatn. Og hræri þær bara beint út í heitt vatn. Það er ekkert rosalega gott. Einmitt já, allt önnur saga.

Nýþveginn þvottur 

Lykt af nýþvegnum þvotti. Eða aðallega af mýkingarefni. Mmm.

Hljómar kannski undarlega en gefum ímyndunaraflinu aðeins lausan tauminn. Þið opnið flöskuna. Stingið nefi að stút. Dragið að ykkur andann. Ahh. Blóm, fuglar og vinalegar býflugur. Ó, það er eitthvað þarna sem fær sálina til þess að syngja. Ókei, kannski blístra mjög lágt. En lyktin af mýkingarefni lyftir andanum örlítið. Og stundum þarf ekki meira.

Að hringja í mömmu

Já, ég hringi ennþá í mömmu út af öllum andskotanum. Og hún heyrir það á því hvernig ég segi hæ hvort ég er hátt uppi eða langt niðri.

Að skrifa

Hvers kyns skriftir hressa mig alltaf við. Sama hvort það er fyrir bloggið eða pár í einhverja af mínum mörgu minnisbókum. Eða á pappírssnifsi. Sem eru úti um alla íbúð. Já, mér fylgir eiginlega skaðlegt magn af pappír.

Bingókúlur

Ekki segja mér að borða ekki yfir tilfinningar mínar. Ég ét það sem ég vil. Þegar ég vil. Og stundum þarf ég bara lúku af Bingókúlum og svellkalda dós af Pepsi Max. Og það er bara allt í lagi.

Að naglalakka mig

Það róar mig niður að naglalakka mig. Ég þarf að vanda til verks og gleymi öllu öðru á meðan. Að vísu er ég mögulega búin að þróa með mér krónískan höfuðverk vegna þess að ég er alltaf naglalakkandi mig. Stofan lyktar stundum eins og eiturefnaverksmiðja. Af því ég er að nota fjóra liti í einu. Og er jafnvel að fara þriðju umferð.

Kaffi

Góður kaffibolli getur lagað margt. Ekki það að Euro Shopper kaffið sem ég mata Senseo-vélina mína á geti nokkurn tímann talist góður bolli. Því fer fjarri. En ég læt það þó stundum duga. Sest fyrir framan stofugluggann. Glápi inn til nágrannanna. Eða þið vitið, út í garð. Gleymi stað og stund.

Úff, ég eftir að sakna Gunnarsbrautar. Mikið. Mjög mikið.

Jæja. ég er að fara að naglalakka mig, drekka kaffi og hlusta á Bubba.

Þrjár flugur í einu höggi.

Þíð finnið mig bæði á Snapchat og Instagram - gveiga85.

Heyrumst.

Klassíkerar í sólbaðið

Allt í lagi. Ég er ekki að fara að tala um neitt sem mögulega getur talist til klassískra bókmennta. Enda les ég lítið af slíku. Kaupi alveg eitthvað. Sem telst fágað og móðins. Stilli upp í hillu. Og þar með endar sú saga.

Æ, jú. Ég les alveg allskonar bækur. Gef öllu sjéns. Að minnsta kosti einn. Hendi sumu hratt og örugglega aftur upp í hillu. Þræla mér í gegnum annað. Til þess eins að koma því að í samræðum. Ah, já. Einmitt. Ég hef lesið hana. Monta mig af visku minni og vitsmunalegum glæsileika. 

Þegar ég er ekki að þykjast vera Egill Helgason les ég léttmeti. Og sumar bækur hef ég ferjað með mér fram og til baka. Lesið aftur og aftur. Liggjandi á sólbekk. Með rautt nef og rjúkandi hársvörð. Sveitt og sæl. Sjúgandi ódýran bjór með röri.

Æ, þessi er ferlega góð. Ég hef lesið hana ótal sinnum. Mæli þó frekar með því að lesa ensku útgáfuna. Eins mikið og ég elska okkar ástkæra ylhýra. Hin útgáfan er bara betri. Hnyttni vill oft týnast í þýðingu. Að mér finnst.

Ég hef verið skotin í Tobbu Marínós síðan hún var bloggari. Ég myndi hugsanlega reyna við hana á förnum vegi. Á fjórða glasi. Ég hef líka dálítið verið að leggja línurnar að því hvernig ég get orðið vinkona hennar. Án þess að verða eltihrellir. Ef ég ætlaði að eltihrella einhvern á Íslandi þá yrði Tobba fyrir valinu.

Nei djók. Bubbi. Svo Tobba.

Vel þvældar og marglesnar.

Me Before You eftir Jojo Moyes.

Þessi bók hefur farið ofan í þó nokkrar töskur. Augljóslega. Yndislega fyndin. Dásamlega væmin. Maður skellir upp úr og gleypir sín eigin tár í leiðinni. Mömmu minni fannst hún hörmung. Alltof langdregin. Passlega leiðinleg. Enda hefur mamma mín bara smekk fyrir snaróðum og vel blóðugum glæpasögum á borð við Stephen King. Ekkert vol og væl.

 Ég stakk henni (bókinni, ekki mömmu) ofan í tösku hjá systur minni fyrir stuttu. Hún elskaði hana. Ég elska hana. Góð bók. Sama hvað mamma mín segir.

Það fóru bara tvær nýjar bækur með mér út að þessu sinni. Önnur þeirra var bókin eftir Mindy mína Kaling. Konuna sem ég myndi yfirgefa sambýlismanninn fyrir. Ef hún gæfi mér auga. Ég elska hana. Og hló upphátt yfir þessari bók. Það er sjaldgæft. Mjög sjaldgæft.

Þessi er einnig ný. Ég er bara búin að horfa á bíómyndina. Með öðru auganu. Eins og staðan er núna er ég búin með Mindy, tvennuna hennar Tobbu og er að ljúka við Manstu mig? Hefst handa við þessa á morgun.

Afkvæmið er bara frekar þreytandi. Leyfir mér ekkert að lesa stanslaust í friði. Og er sífellt að leiða mér það meira og meira fyrir sjónir að ég er að ala upp einkabarn. Sem er að missa sinn helsta hæfileika - að hafa ofan að fyrir sér sjáfur. Sem hann var einu sinni fullfær um. Og núna heldur hann í alvöru að ég nenni statt og stöðugt að leika við hann ofan í einhverri sundlaug. 

Sem ég sé börn hnerra í í tíma og ótíma. Og þurfti að loka í gær af því að eitthvað krakkarassgat skeit í hana. Kúkaði, fyrirgefið þið. Það var ógeð. Sambýlismaðurinn bannaði mér að taka mynd af því. Bölvaður.

Jæja. Ég er að fara að snæða. Svo sofa. Útsölur hefjast hérna á morgun. Borgar sig að vera úthvíld fyrir það helvíti.

Heyrumst.

Bits & bobs.

Jæja. Þá er þessari vertíð lokið. Svo gott sem. Allar bókakynningar eru að baki. Ég ætla aldrei að handleika poppkorn aftur. Bara aldrei. Rúmlega 8000 skammtar af poppi í allskonar útgáfum. Ég legg ekki meira á ykkur. Eða mig. Almáttugur minn. 

Þarna er ég á Akureyrarflugvelli að óska þess að til væru tvö eintök af mér. Ég átti flug eldsnemma á síðasta laugardagsmorgun. Svaf að sjálfsögðu yfir mig. Keyrði Yaris inn í snjóskafl og festi hann þar. Mér lá svo á að ég hrifsaði bara töskuna mína og hljóp inn á flugvöll. Hvar bíllinn minn er núna, nei ég veit það ekki. Kemur í ljós. 

Jú, þið sjáið rétt. Hérna skarta ég atriði númer eitt á óskalistanum mínum. Já, ég rellaði. Rellaði þangað til ég var orðin blá í framan. Niðurstaðan var útskriftargjöf. Tekin út fyrirfram. Eins og allar mínar gjafir. Ég er ekki búin að ná misserinu þó. 

Seinni tíma vandamál. 

Ég er að horfa á Hell´s Kitchen þessa dagana. Slefandi. Bráðnandi. Hugsandi. Já, mjög dónalegar hugsanir.  Sjá hann Ramsay minn. Stórgert andlitið. Hrukkurnar. Úfna hárið. Úff, ég þarf stundum að slá mig utan undir. Mmm. Lendar mínar loga. Jájá. 

Alein á kaffihúsi á Akureyri. Að gæða mér á Irish Coffee. Eðlilega.

Stórfínn kjóll úr Gyllta kettinum. 3000 krónur. Við látum það vera.

Ég fór á tónleika með Bubba í gærkvöldi. Ég ætla ekki að skrifa neitt óviðeigandi hérna. Ekki neitt. Vesalings fólkinu við hliðina á mér hefur þó sennilega langað að löðrunga mig. Og það fast. Ekki veitti af sko. Ó, Bubbi. Bubbi minn, elsku Bubbi. 

Ég var svona hress í gærkvöldi.

Aðeins minna hress í morgun. Í kolvitlausu veðri að keyra austur frá Akureyri. Þetta er uppáhalds sjónarhornið mitt. Eina sjónarhornið þar sem ég virðist vera með brjóst.

Jæja. Ég þarf víst að fara að undirbúa þessi jól. Var búin að hlakka afskaplega til að snöflast aðeins með afkvæminu. Ég lýsti fyrir honum áðan öllu sem við ættum eftir að gera. Skreyta piparkökur, búa til piparkökuhús, baka og skreyta. 

,,Þú skalt bara. Ég ætla að kveikja á mynd og slaka á."

Áfram gakk.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Sunnudagssteik í foreldrahúsum. Fátt sem toppar það. Nema kannski að borða sunnudagssteik með Bubba.

Af hverju eru allir að baka franskar súkkulaðikökur þessa dagana? Allsstaðar sem ég kem er ein slík í boði. Ég er búin að troða í mig óþarflega mörgum sneiðum síðastliðna viku. Fyrir utan kökuna sem ég bakaði svo sjálf.

Og át ein. Hverja einustu mylsnu.

Kjúklinganúðlusúpan á Krua Thai - ég gæti baðað mig upp úr henni. Þvílíkt lostæti. Krua Thai er óþolandi nálægt heimili mínu í Breiðholti og þess vegna er þessi súpa á boðstólnum að minnsta kosti einu sinni í viku.

Matarlega séð hlakka ég afskaplega mikið til að komast aftur til Reykjavíkur eftir helgi. Ikea, Krua Thai, Noodle Station, Ikea, Dominos, Ikea og salatbarinn í Hagkaup. 

Hangikjötið er komið í Ikea. Guðrún Veiga ætlar að setjast að í Ikea.

Ótrúlega fallegar marmara-gluggakistur heima hjá mömmu og pabba. Þau eru búin að búa í þessu húsi í átta ár. Ég tók eftir gluggakistunum núna um helgina. 

Hérna verð ég á morgun. Með fyrirlestur.

Já. Jájá. Ég get talað um aðra hluti en Bingókúlur, hnetusmjör og Bubba Morthens. Svona stundum að minnsta kosti. Þegar þess er krafist.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Þið sem fylgið mér á Instagram hafið nú séð þennan oftar en einu sinni. Þetta er hann Nói minn Síríus. Ég er með krónískt ofnæmi fyrir öllum dýrum (andlegt ekki líkamlegt). Nema þessum litla loðbolta sem sigrað hefur hjarta mitt. Mögulega af því að ég sé ekki um að þrífa upp hægðirnar hans.

Í morgun lá hann á bringunni á mér í klukkutíma á meðan ég söng fyrir hann kristileg sumarbúðarlög. Það eru einu lögin sem ég kann. Fyrir utan klámfengna rapptexta með Lil´Kim.

Þetta fann ég í Nettó í gær. Nutella í tungustærð. Tveir sleikar - búmm, konan fullnægð. Súkkulaðilega séð. 

Ég fékk svo ótrúlega fallega og óvænta gjöf um daginn. Hárbandakvendið sem ég er. Þetta band er unnið úr gömlu karlmannsbindi. Ég er yfir mig hrifin af því og hefði undir eðlilegum kringumstæðum skellt í eina góða speglamynd. En nei. Ekki núna.

Ég lít út eins og það hafi verið keyrt yfir mig. Sirka ellefu sinnum. Fram og til baka. Bólan á hökunni á mér er á stærð við barnið mitt. Nefið á mér er líka í undarlegum hlutföllum í dag. 

En bandið - það er hin merkilega fjölhæfa María Krista sem bjó það til. Ég mæli með ferð hingað inn.

Ég sá einhverja þokkadís með fulla körfu af þessu í Hagkaupum um daginn. Þess vegna keypti ég þetta. Fullviss um að ég yrði sex on legs þegar ég væri búin að kreista þetta upp í mig. Nei. Neinei. En þetta er sniðugt. Gott á bragðið og stútfullt af vítamínum. 

Dásamlega bleik lýsing í kringum Andapollinn á Reyðarfirði. 

Jæja. Mín bíður ljúf stund með Fréttatímanum. Ég sé ekki betur en að Bubbi sé á forsíðunni. Það er mál sem ég þarf að skoða betur. Talsvert betur.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Afkvæmið heimtaði að fara að veiða um daginn. Ég keyrði með hann í næstu fjöru. Sá var ekki parhrifinn af þeirri hugmynd - samkvæmt honum veiðir fólk ekki í fjörum. Nei. 

Ég ætlaði að sýna honum fram á að það væri helber þvættingur. Ekkert mál að veiða í fjöru. 

Ég tók ljómandi gott kast og festi spúninn. Fyrst hélt ég að sjálfsögðu að ég hefði krækt í fisk og ætlaði aldeilis að sýna afkvæminu í tvo heimana. Mér skjátlaðist örlítið. Það var allt pikkfast. 

Eftir ítrekaðar tilraunir til þess að losa veiðistöngina hófst ég handa við að reyna að slíta girnið. Ekki hafði ég nú handaflið í það. Á þessum tímapunkti var afkvæmið farið að grenja. Ég væri búin að skemma veiðistöngina hans. Rústa öllu. Núna gæti hann aldrei veitt í matinn handa börnunum sínum eða kennt litla stráknum sínum að veiða. Já, elsku dramadrottingin mín má eiga það sem hann á - hann hugsar fram í tímann.

Þetta ævintýri okkar endaði þannig að ég dró megnið af girninu af hjólinu. Sendi afkvæmið með stöngina hálfpartinn út í móa og lét hann halda í hana þar. Ég sast svo undir stýri á bílnum í fjörunni og keyrði yfir girnið aftur og aftur til þess að slíta það. 

Ég frétti svo síðar að það væri lítið mál að bíta girni í sundur. Nú eða nota steinana í fjörunni sér til hjálpar.

Ég hef það á bakvið eyrað í næstu veiðiferð. Með öðru afkvæmi sennilega. Aldrei fer þessi með mér aftur.

Ég er oft spurð að því hvað sé uppáhalds lagið mitt með Bubba. Þið eruð jú mörg hver nokkuð meðvituð um óviðeigandi ást mína í hans garð. Það er orðin gömul saga. 

Uppáhalds lagið mitt er hinsvegar Sem aldrei fyrr. Ég hef elskað það síðan ég heyrði það fyrst. Það var árið 1994. Tuttugu ár. Heil tuttugu ár af óendurgoldinni ást. Ég ætti sennilega að fara að róa á önnur mið.

,,Jú, mig dreymir aðeins þessa einu konu
og allan þennan þokka sem hún ber.
Það er gott að elska og eiga hennar hjarta
því hún tekur mér eins og ég er.
Og ég veit hvar frelsið er að finna
í faðmi hennar það bíður eftir mér."

Ah. Svo fallegt lag. Legg til að þið hlustið. 

Ég og afkvæmið vorum í fjöruferð um daginn. Já við erum voða mikið í fjörunni þessa dagana. Við sáum þennan ágæta fugl.

Afkvæmi: Hey, mamma - hvað heitir þessi fugl?

Ég: Ehh já. Já einmitt. Heyrðu, ertu ekkert að verða svangur?

Afkvæmi: Hvað heitir fuglinn mamma? Veistu ekki neitt?

Ég: Jú auðvitað veit ég það. Þetta er hérna...hérna, p..p...pysja heitir þetta. Já pysja. 

Nei. Ég er ekki alltaf skarpasti hnífurinn í skúffunni. Það er þó búið að leiðrétta þennan misskilning. Við vitum bæði núna að þetta er tjaldur. Pysja er víst lundaungi. Einmitt já.

Það er fátt betra en þessi tvenna. Appelsín í gleri og lakkrísrör. Mmm, þegar appelsínið er búið úr flöskunni og lakkrísrörið orðið hálfsoðið og subbulegt. Namm. 

Uppáhalds jógúrtið mitt. Alla tíð. 

Það er allt betra með hnetusmjöri. Þið þekkið þetta.

Þessi kveður að sinni. Hún er að fara að fá sér rauðvín. 

Heyrumst.

Breiðholtsfréttir.

Ég eldaði í gærkvöldi. Mér þykir réttast að koma því á framfæri eftir að hafa rekist á fáeina áhyggjufulla lesendur um helgina. Einn sagðist oft á tíðum hafa íhugað að skilja eftir matarpoka við dyrnar hjá mér. Annar reyndi að sannfæra mig um að popp væri ekki matur. Það gekk auðvitað álíka vel og samræður við ljósastaur. Hafði nákvæmlega ekkert upp á sig. 

Áhyggjur af mér eru með öllu óþarfar. Fallegar en óþarfar. Ég er letihaugur sem nennir engri fyrirhöfn. Lýg í sjálfa mig að ég hafi engan tíma fyrir eldamennsku og ein dós af maísbaunum sé ljómandi máltíð. Tala nú ekki um ef ég galdra fram sósu með þeim. 

Máltíð í Ikea kostar líka agalega lítið. Maður drekkur bara sirka þrjá lítra af gosi með matnum, grípur með sér slatta af tannstönglum og stingur nokkrum pokum af frönskukryddi í vasann. Kemur svo gott sem út á sléttu. 

Ég fann einmitt hvítlauk í ísskápnum í gær sem ég hugsa að ég hafi keypt þegar ég flutti inn í október. Þá ætlaði ég aldeilis að vera síeldandi. Alltaf með gesti í mat og svífa um með svuntuna fyllandi á vínglösin þeirra. Bjóða upp á dýrindis osta í forrétt og læra að búa til souffle að hætti Gordon Ramsay. 

Nei, hingað hefur enginn komið í mat. Fyrir utan systkini mín sem komu í haust og svolgruðu í sig mexíkanskri kjúklingasúpu. Á meðan röfluðu þau yfir að ég hefði keypt ódýran gerviost til að setja út í súpuna og reyndu að fá mig til að játa að hvítlauksbrauðið væri frá Euroshopper. 

Ég er auðvitað best geymd alein í Breiðholti bara þegar einhverskonar át fer fram. Hver vill hafa þetta fyrir framan sig?

Ég mæli samt eindregið með súpunni sem ég eldaði í gærkvöldi. Þið finnið hana hérna. Ég keypti reyndar óvart kjúklingabaunir í stað linsubauna. Eins bætti ég spergilkáli við. Ljómandi góð súpa alveg hreint.

Ég fór á tónleikana með Bubba og Bó um helgina. Já þið sjáið rétt. Þetta er bakgrunnurinn á tölvuskjánum hjá mér. 

Ég var að reyna að útskýra fyrir mági mínum og tónleikafélaga hvernig það væri fyrir mig að sjá Bubba á sviði. Það gekk fremur brösulega. Hann íhugaði sennilega að kasta mér í hafið við Hörpuna þegar ég sagði honum að mér liði eins og ég væri að fara á tónleika með Metallica. 

Það má líka vera að ég hafi látið flakka að mér fyndist Bubbi myndarlegri en Ryan Gosling. Má vera.

Ég þarf að eignast svona pils. Hvar fæ ég tjullpils á Íslandi? Nei, það þýðir ekkert fyrir ykkur að koma með brandara um Prinsessuna í Mjóddinni. Ég er einu skrefi á undan ykkur þar og búin að kíkja. 

Jæja. 

Kaffi. Naglalökkun. Lærdómur.

Heyrumst.