10 hlutir sem hressa mig við

Sumir dagar eru góðir. Aðrir dagar eru aðeins verri. Daganir sem þú færð synjun á kortið þitt í Bónus. Eða þegar þú reynir að kaupa 1500 króna kjól í Rauða krossinum. 

Dagarnir sem þú brýtur nögl og tyggjóið þitt hrekkur ofan í þig. Og þú gúgglar hvort það sé óhollt að gleypa tyggjó og ferð af hafa áhyggjur af krabbameini í brisi eða vélinda.

Dagarnir sem þú áttar þig á því í lok vinnudags að þú ert með skítugt hár og varalit á tönnunum. Eða spínat á milli framtannanna og það eru góðir fjórir tímar síðan þú ást helvítis salatið

.

Dagarnir sem þú áttar þig á því á miðnætti að það er gat á rassgatinu á buxunum þínum. Og þú fórst í þær um morguninn. Og skrappst á miðbæjarrölt, í Bónus og á virðulegan foreldrafund. Brókarlaus.

Dagarnir sem þér finnst þú einfaldlega vera ljót. Og 8000 þúsund króna meikið sem þú keyptir fyrir afmælispeningana frá mömmu og pabba er einfaldlega ekki að gera þér neina greiða.

Dagarnir sem þú ætlaðir í ræktina en endaðir á Dominos. Og svo á nammibarnum í Hagkaup. Af því þú varst hvort eð er búin að éta bróðurpartinn af 16“ pizzu. Og brauðstangir.

Það eiga allir svona daga. Vona ég.

(Og áður en virkir í athugasemdum fara að deila þessari færslu með orðunum ,,Vó, sú á við stór vandamál að stríða. Vona að henni svelgist ekki á dýra meikinu sínu á meðan hún þjalar á sér neglurnar og bíður eftir að pizzan kólni“, þá skulum við hafa á hreinu að þetta er til gamans gert. Textinn hér að ofan er að sjálfsögðu litaður kaldhæðni. Og núna er ég farin að útskýra mig. Það kann ekki góðri lukku að stýra. En já. Ég er vissulega meðvituð um að dagar eins og ég lýsi hér að ofan teljast ekki til slæmra daga – ef ræða á um svoleiðis daga af fullri alvöru).

Ókei, allavega.

Suma daga finnst manni afar fátt ganga upp. Smávægilegar uppákomur geta komið manni fullkomlega úr jafnvægi. Skapið verður snautlegt. Allt verður ómögulegt. Skítt og óskemmtilegt. 

Hérna eru 10 hlutir (eða leiðir) sem ég nota til þess að hressa mig við á slíkum dögum.

Ritföng af öllu tagi

Ég elska að handleika fallegar stílabækur. Dagbækur. Blýanta. Penna. Að skoða og skipuleggja mitt fáránlega stóra ritfangasafn veitir mér dálitla hugarró. Ég tala nú ekki um rúlla yfir dagbókina mína (dagbækurnar, ókei) og strika yfir þau verkefni sem ég er búin að ljúka. Fullnæging. 

Já, ég sagði það.

Jú, það er vissara að vera byrjuð að skipuleggja árið 2016.

Að keyra Reykjanesbrautina

Kannski það furðulegasta á þessu lista. Ég veit ekki. Ég hreinsa hugann hvergi betur. Og fyrir vikið fer ég óþarflega oft til Keflavíkur. Þegar ég var að skrifa bókina mína í fyrra keyrði ég stundum þangað tvisvar á dag. Sem var mjög heimskulegt. Og dýrt. En það er allt önnur saga.

Blindsker

Að hlusta á Bubba syngja Blindsker. Helst svo hátt að ég fæ hjartsláttartruflanir. Ég hlusta á það fimm til sex sinnum í röð. Tromma og jafnvel slamma í takt. Verð eins og ný manneskja á eftir.

Súpa

Góð súpa getur alveg lyft andanum aðeins. Gert mig dálítið hressari. Ég nenni reyndar aldrei að elda súpur. En bollasúpur virka líka alveg ágætlega. Stundum nenni ég ekki einu sinni að sjóða vatn. Og hræri þær bara beint út í heitt vatn. Það er ekkert rosalega gott. Einmitt já, allt önnur saga.

Nýþveginn þvottur 

Lykt af nýþvegnum þvotti. Eða aðallega af mýkingarefni. Mmm.

Hljómar kannski undarlega en gefum ímyndunaraflinu aðeins lausan tauminn. Þið opnið flöskuna. Stingið nefi að stút. Dragið að ykkur andann. Ahh. Blóm, fuglar og vinalegar býflugur. Ó, það er eitthvað þarna sem fær sálina til þess að syngja. Ókei, kannski blístra mjög lágt. En lyktin af mýkingarefni lyftir andanum örlítið. Og stundum þarf ekki meira.

Að hringja í mömmu

Já, ég hringi ennþá í mömmu út af öllum andskotanum. Og hún heyrir það á því hvernig ég segi hæ hvort ég er hátt uppi eða langt niðri.

Að skrifa

Hvers kyns skriftir hressa mig alltaf við. Sama hvort það er fyrir bloggið eða pár í einhverja af mínum mörgu minnisbókum. Eða á pappírssnifsi. Sem eru úti um alla íbúð. Já, mér fylgir eiginlega skaðlegt magn af pappír.

Bingókúlur

Ekki segja mér að borða ekki yfir tilfinningar mínar. Ég ét það sem ég vil. Þegar ég vil. Og stundum þarf ég bara lúku af Bingókúlum og svellkalda dós af Pepsi Max. Og það er bara allt í lagi.

Að naglalakka mig

Það róar mig niður að naglalakka mig. Ég þarf að vanda til verks og gleymi öllu öðru á meðan. Að vísu er ég mögulega búin að þróa með mér krónískan höfuðverk vegna þess að ég er alltaf naglalakkandi mig. Stofan lyktar stundum eins og eiturefnaverksmiðja. Af því ég er að nota fjóra liti í einu. Og er jafnvel að fara þriðju umferð.

Kaffi

Góður kaffibolli getur lagað margt. Ekki það að Euro Shopper kaffið sem ég mata Senseo-vélina mína á geti nokkurn tímann talist góður bolli. Því fer fjarri. En ég læt það þó stundum duga. Sest fyrir framan stofugluggann. Glápi inn til nágrannanna. Eða þið vitið, út í garð. Gleymi stað og stund.

Úff, ég eftir að sakna Gunnarsbrautar. Mikið. Mjög mikið.

Jæja. ég er að fara að naglalakka mig, drekka kaffi og hlusta á Bubba.

Þrjár flugur í einu höggi.

Þíð finnið mig bæði á Snapchat og Instagram - gveiga85.

Heyrumst.

Góðan dag.

Morgunkaffið í Breiðholti var drukkið úr þessum dásamlega væmna bolla þennan miðvikudaginn. Ég rakst á hann í Söstrene Grene um helgina og klisjukennda hliðin á mér féll kylliflöt. 

Kaffisopi og súkkulaðibiti áður en haldið er af stað í handsnyrtingu. Lúxusinn á manni alltaf hreint. Nei, ég splæsi nú slíku aldeilis ekki á mig sjálf. Það væri þá annað hvort að fá að borða eða hafa fallegar hendur. 

Það er agalega notalegt að eiga vinkonu í snyrtifræðinámi. Á síðasta föstudag fékk ég hjá henni tveggja tíma dekur. Svona þangað til að hún gaf mér fast selbit á ennið og húðskammaði mig fyrir að hrjóta. Dekrið átti sér nota bene stað fyrir framan allan bekkinn hennar. 

Það er bara svo svæfandi að láta fitla svona við sig. Eða ekki fitla, nei. Það er of pervertískt orð. Láta eiga svona við sig? Dunda við sig? Nei, ókei. Þið skiljið hvert ég er að fara.

Talandi um fallegar hendur. Ég átti eftir að sýna ykkur tvö guðdómlega falleg naglalökk frá Barry M. Ég ræddi lítillega um þau hérna. Ég verð að segja og jafnvel sletta örlítið á ensku að þetta eru hands down bestu naglalökk sem ég hef prófað. 

Þau haldast fáránlega vel á. Þorna fljótt. Litirnir eru dásamlegir. Ég elska þau. Elska, elska og elska. 

Svo háglansandi og fallegt. Þessi litur er úr Gelly-línunni. Nánast hægt að spegla sig í honum.

Ó, svo þessi litur. Þessi, þessi, þessi. Ég varla tek þetta naglalakk af mér. 

Ég á bágt með mig. Ég stúdera vefverslunina með þessi lökk að minnsta kosti einu sinni á dag. Eða tvisvar. Svona sirka. Ég get eiginlega ekki dásamað þau nógsamlega. 

Ég hef nú prófað nokkur naglalökk í gegnum ævina. Fáein stykki. Ykkur er óhætt að treysta mínum meðmælum.

Jæja, handsnyrting.

Heyrumst.

Salted Caramel Mocha.

Ég skal færa mig yfir í heilsuréttina eftir páska. Ég lofa.

Þetta er einn dýrðlegur kaffibolli. Almáttugur minn.

Salted Caramel Mocha:

Fyrst þarf að úbúa karamellusýróp: 

1/2 bolli sykur 

3 matskeiðar smjör

1/4 bolli rjómi

Önnur innihaldsefni í þessum dásemdarbolla:

Bolli af nýlögðu kaffi

2 matskeiðar af ofangreindu karamellusýrópi

Örlítið salt

2-3 teskeiðar kakó (sætt kakó - ekki það sem notað er í bakstur)

Þeyttur rjómi

Byrjum á því að bræða sykurinn við vægan hita. Þegar hann er kominn í fljótandi form hrærum við smjörinu vandlega saman við. Að lokum rjómanum. 

Hræra hrikalega vel. Voilá - sýrópið er tilbúið.

Skellum kakói og dálitlu salti í stórt og gott glas.

Tvær vænar matskeiðar af karamellusýrópi út í. Síðan hellum við rjúkandi heitum kaffibolla saman við og hrærum. Þarna má líka smakka sig aðeins til. Bæta jafnvel við kakói eða salti. Kannski örlitlu sýrópi. Eða miklu. Helling helst. 

Dýrðin toppuð með rjóma. Jú og sýrópi. Ferlega gott þetta sýróp. Fáein korn af salti eru einnig vel við hæfi þarna ofan á.

Ég fór örlítið geyst í rjómann með frekar sóðalegum afleiðingum. 

Ég ryksugaði þetta af borðinu. Með vörunum. Notaði tunguna aðeins á tímabili líka. Hér fer ekki dropi til spillis.

Namm. Virkilega, virkilega gott!

Heyrumst.

Fimm + fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég held að fimm hlutir séu búnir að vera fastur liður á blogginu síðan í janúar. Það var í fyrsta skipti á síðasta fimmtudag sem eitthvað klikkaði. Ég mun að sjálfsögðu bæta það upp í dag með fimm + fimm hlutir á fimmtudegi. Sem sagt 10 hlutir já. 10 hlutir sem ég elska.

Náið í kaffi. Þetta gæti orðið langt. Eða rauðvín. Klukkan er hvort eð er orðin meira en fjögur.

10 hlutir sem ég elska.

1. Faðmlög. Einkum og sér í lagi frá mömmu. Slíkt faðmlag gerir allt betra. Jájá, ég er 28 ára - ég verð samt aldrei of gömul til að skjóta mér í mömmufaðm. Faðmlög eru bara svo notaleg. Og hughreystandi. Ég gæti alveg hugsað mér að vera bara í faðmlögum. Allan daginn. Alltaf.

2. Að dansa. Ó, við 80´s tónlist. Það er ekkert betra en að hrista sig við ljúfmeti á borð við Cyndi Lauper, Madonnu, Blondie, Michael Jackson, Eurythmics og fleiri góða. Vúhú!

Já, hérna má sjá mig í sveiflu. Ég elska að dansa. En hæfileikarnir á því sviði - við skulum ekki fara nánar út í það. Ég veit heldur ekki alveg hvaða fingrahreyfingar ég er að gera á þessari mynd. Ég er ekki vön að hreyfa mig með miklum þokka.

3. Að hlæja. Ég get hlegið. Mikið. Hátt. Lengi. Alveg þangað til hláturinn breytist í hrín.

Ekki óalgeng sjón. Ég að kafna úr hlátri. 

4. Einvera. Ég er mikið gefin fyrir einveru. Ég er mjög furðuleg blanda af félagsveru og einfara. Ég gæti unað mér algjörlega alein dögum saman. Án þess að þurfa sálfræðihjálp eftir það.

5. Morgnar. Ég elska morgunstundir. Ég er einnig furðuleg blanda af A og B manneskju. Ég get vel leyft mér að andast úr leti og liggja uppi í rúmi fram að hádegi en að sama skapi elska ég að vakna á undan öllum. Öllum í bænum helst. Ég elska að borða hafragrautinn minn og horfa á kyrrðina út um eldhúsgluggann. 

Svona leit ein dásamleg morgunstund út sem ég átti fyrir fáeinum dögum síðan.

6. Hafragrautur. Ó, hafragrautur. Ég get ekki án hans verið. Þegar ég fer að sofa á kvöldin þá er ég stundum andvaka af tilhlökkun. Tilhlökkun í hafragrautinn sem næsti morgunn mun bera í skauti sér. Stundum, bara stundum sko - þá borða ég hafragraut þegar ég vakna. Og aftur í hádeginu. Jafnvel líka í kvöldmat. Já. En bara stundum. 

Mmm. Hafragrautur og hnetusmjör. Betra en kynlíf. Og rauðvín. 

Ókei. Þetta var djók. Næstum betra. Næstum.

7. Fólk sem er vel máli farið. Þetta er dálítið undarlegt blæti. En ég heillast ákaflega af fólki sem kann að koma fyrir sig orði. Skiptir engu um hvort kynið er að ræða. Fallegt málfar er heillandi og ég elska það.

8. Bókabúðir og bókasöfn. Ég er agalegt nörd inn við beinið. Einfaranörd sem elskar að hanga í bókabúðum og þefa af gömlum bókum. Ah, ég get hangið á svona stöðum klukkutímum saman. Bækur lykta líka betur en blóm. Jú víst.

9. Listar. Ég elska að gera lista. Ég haga lífi mínu eftir listum. Ég geri lista fyrir allt. Hvað ætla ég að gera í dag? Á morgun? Næsta mánuðinn? Innkaupalistar, markmiðslistar, to do listar - mmm, ég fæ fiðring niður í tær.

Listarnir sem eru í gangi þennan fimmtudaginn. 

10. Kaffi. Það fyrsta sem ég drekk þegar ég vakna og það seinasta sem fer inn fyrir mínar varir á kvöldin. Ég er alltaf að reyna að minnka þetta en það gengur ferlega brösulega. Það má þó gefa mér plús fyrir það að ég drekk kaffi með röri. Já ég sagði röri. Ég þjáist nefnilega af krónískum ótta við að fá litaðar tennur. 

Ég yfirfgef kaffið ekki fyrr en samfélagið hættir að líta hornauga á fólk sem drekkur rauðvín með morgunmatnum.

Jæja. Þetta er aldeilis nóg í bili.

Ég hugsa að ég skáli við sjálfa mig í kampavíni í kvöld. Bloggið er komið með yfir þúsund like á Facebook og lesendatölur hækka dag frá degi. Það gerir mig fáránlega hamingjusama.

Takk þið og eigið góðan fimmtudag.

Heyrumst!

Helgin.

Helgin hefur einkennst af gæðastundum með þessum. Hann er svo dásamlega saklaus og einlægur. Það er ekkert sem mér þykir meira vænt um en að eiga stundir með honum og hlusta á hann tala. Það er dásemdin ein að fá hans sýn á lífið. Allt svo einfalt. Klippt og skorið. 

Helgin hefur einnig einkennst af gríðarlegu eggjaáti í ýmsum myndum. Ég fæ bara stundum einhverskonar þráhyggju varðandi ákveðinn mat. Borða það sama í öll mál og fæ ekki nóg. Núna er ég til dæmis að kafna úr pirringi að það sé búið að loka búðinni hérna og engin egg til á heimilinu. Sem merkir að ég get ekki borðað egg í kvöldmat. Og það þykir mér eiginlega vera ófremdarástand.

Og já. Ég borða bakaðar baunir. Í alvöru. Skammast mín ekki einu sinni fyrir það.

Það er búið að vera ískalt en að sama skapi dásamlegt haustveður. Loks kom tilefni til að klæðast lopapeysu. Ég er hrifin af lopapeysum. Aðallega vegna þess að ástkær mamma mín fjöldaframleiðir þær eftir mínu höfði. 

Ég fór líka í kjól um helgina. Að sjálfsögðu. Og tók mynd af því í spegli. Að sjálfsögðu.

Fólk sem ég kalla vini mína á Facebook hafði einmitt orð á því í gærkvöldi að það ætti að krýna mig drottningu speglamyndanna. Mér finnst ég nokkuð vel að þeim titli komin og er hvergi nærri hætt að símynda sjálfa mig í spegli. Kemur ekki til greina.

Oh, þessi. Þar sem er nammi - þar er hann. Og mamma hans. 

Það er nú ekki seinna vænna en að rífa fram jólakönnurnar. Er það nokkuð?

Eigið ljúft sunnudagskvöld.

Heyrumst.

Bits and bobs.

Við mæðginin tökum regluleg stefnumót á Skype þegar ég er í burtu. Förum yfir heimanámið og svona. Kyssum hvort annað í gegnum tölvuskjáinn og hjartað mitt brotnar smá úr söknuði. Stundum vildi ég að ég gæti bara geymt hann í vasanum og haft hann alltaf hjá mér.

Aumingja Yarisinn minn. Hann er aldrei fallegasta stelpan á ballinu. Sama hvar honum er lagt.

 

Ah, það verður svo gott að komast í þennan litla faðm aftur. 

Ég má til með að sýna ykkur þessar ægilega fínu gallabuxur sem ég keypti mér í Gyllta kettinum. Þær eru fáránlega þægilegar og hrikalega flottar. Það er smávegis teygja í þeim - slíkur eiginleiki hentar mjög vel fyrir minn bingókúlubossa. Þær voru ódýrar líka og til í allskonar útgáfum. Já. Ég elska köttinn gyllta!

 

Í gær fór ég í spa. Ég fékk slopp og inniskó. Og fór í gufubað. Og nudd. Og drakk freyðivín. Ég hefði vel getað dáið úr hamingju og notalegheitum. Starfsfólkið þurfti eiginlega að skúra mig út því ég neitaði að hverfa aftur til raunveruleikans.

Í gærkvöldi skálaði ég síðan við Pjattrófurnar. Ég er mjög spennt fyrir því að vera komin í þeirra félagsskap.

 

Ég átti voðalega ljúfan sunnudag í dag. Væflaðist á milli kaffihúsa og svolgraði í mig hvern bollann á fætur öðrum. Varð skyndilega sextug og gleymdi mér yfir lífsreynslusögum í Vikunni á meðan ég nartaði í eplaköku.

 

Það var mikill klassi yfir kvöldmáltíðinni þennan sunnudaginn. Ég dröslaði heim með mér hálfum kjúkling úr Hagkaup sem ég borðaði af pappadisk. Ég tók meira að segja lærið af kjúklingnum, dýfði því í sósuna og borðaði með puttunum.

 Pappadiskur og át með puttum - þessi máltíð hefði auðvitað verið fullkomin ef hún hefði farið fram í hjólhýsi. Og ég verið með rúllur í hárinu.

Jæja. Ég ætla að fara og kaupa mér ís. Sko á jógúrtís á Yoyo. Ekki spikfeitan rjómaís. Nei. Aldrei. Oj bara.

Heyrumst!