Topp fimm: snakkið.

Jæja. Við erum búin að tækla uppáhalds sælgætið mitt - sjá hér. Eins tókum við góða yfirferð á því hvað flýgur ofan í pokann minn þegar ég finn mig óvænt í nálægð við nammibar - sjá hér. 

Ég fann mig knúna til þess að útlista uppáhalds snakkið mitt einnig. Aðallega vegna þess að þar fékk ég ástæðu til þess að kaupa mér fimm snakkpoka. Í einu. Og opna þá alla. Af því að annars yrðu ljósmyndirnar auðvitað glataðar. Ekkert skemmtilegt að mynda lokaða snakkpoka. Alveg vonlaust.

Eftir á að hyggja var þetta ömurleg hugmynd. Alveg frá A-Ö. Ég er búin að sitja á rassinum í allan dag. Með fituga putta. Að bölva þeirri staðreynd að vera einungis með tvær hendur. Fimm snakkpokar. Tvær hendur. 

Nei, það gengur ekki upp. 

Bónusskrúfur. Með sour cream & onion. Oh, þær eru eitthvað svo loftkenndar og léttar. Stökkar og stórkostlegar. Bráðna bókstaflega á tungunni. Best er að njóta þeirra með Vogaídýfu. Þessari fjólubláu. Með laukbragði. Jú og rauðvíni. Það er ómissandi. 

Svartur Doritos. Ég fæ dásamlegt kitl í magann við það eitt að hugsa um þetta snakk. Svona kitl eins og þegar ég er að njósna um einhvern á Feisbúkk. Og sé að viðkomandi er með galopna síðu. Og ég get snuðrað að vild. Gleypt í mig gamla statusa og ljósmyndir. Nóg um það. Alveg nóg.

Sá svarti er að sjálfsögðu bestur með eðlu. Og rauðvíni. 

Ó, blessuðu bugðurnar. Hnossgæti sem ég elska afar heitt. Fátt betra en að lauma einni á tunguna á sér. Þrýsta henni upp í góminn og finna saltað beikonbragðið smjúga inn í blóðrásina. Mmm. Beikonbugður þurfa enga ídýfu. Bara rauðvínsglas.

Poppsnakk. Eða hvað sem þetta er. Ostabragðið er til þess að deyja fyrir. Sweet Chilli eiginlega líka. Flögurnar eru þykkar og þéttar í sér. Vel kryddaðar og hrein skemmtun að borða þær. Eða bara sleikja. Namm. Engin ídýfa af neinu tagi. Rauðvín eða Pepsi Max dugar.

Að lokum, sigurvegarinn - snakkið sem á bæði sál mína og hjarta. Bugles. Ég elska Bugles. Elska það og elska. Best finnst mér að borða það eins og kanína. Þið vitið, byrja á því að stinga tönnunum í rönd framarlega á Buglesinu. Láta svo Buglesið ganga inn í munninn, rönd eftir rönd. Bíta, bíta, bíta. 

Já, mögulega skiljið þið ekkert hvað ég er að þvaðra. Enda skiptir aðferð mín við Buglesát ykkur sennilega litlu máli. Ég get þó upplýst ykkur um það að Bugles er unaðslegt með sweet chilli Vogaídýfu. Eða hnetusmjöri. Jafnvel rauðvínstári.

Nú þið. Hvurslags snakkpoki fýkur helst í ykkar innkaupakörfu?

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég er dálítið veik fyrir þvi að prófa að dýfa pylsum í ýmislegt. Þá helst grilluðum - af því þær eru bestar. Um daginn prófaði ég BBQ-sósu og hnetusmjör. Þið haldið jú væntanlega að ég ætli að lýsa því fyrir ykkur hverslags hnossgæti þetta var. 

Nei. 

Ég játa að þetta voru mistök. Þó svo hnetusmjör eigi hér hlut að máli.

Uppáhalds Ikeamáltíðin. Grænmetisbuff - svo bið ég auðmjúklega um svona þrjár ausur aukalega af sósu. 

Þarna er í bígerð ein besta eggjakaka í heimi.

Hér er um að ræða eggjaköku með banönum og gráðosti. Hún er síðan snædd með rifsberjasultu. Þetta er alveg glettilega góð samsetning. Bragðlaukarnir dansa. Ég get svo guðsvarið fyrir það!

Uppáhalds pizzan mín er á svipaðan máta. Þá set ég pizzasósu, banana, gráðost og meiri ost. Stundum reykta skinku ef vel liggur á mér. Snæði með sultu. Jafnvel rauðvínsglasi.

Draumur í dós.

Ég keypti þessa glæsilegu svefngrímu í Tiger í dag. Ég er með bráðaofnæmi fyrir íslenskum sumarnóttum. Líf mitt fer á annan endann og líkaminn á mér neitar að sofa. 

Hefðbundinn háttatími í Breiðholti. Gríman var eingöngu keypt af því hún tónaði svo vel við svefnklæðin.  Rassinn á mér er samt ekki heill fermeter þó þessi mynd gefi það til kynna. Hann er agnarsmár. Sver það.

Ómissandi hluti af vel heppnuðum háttatíma.

Heyrumst.

Ég er skotin í.

Ég er skotin í Noodle Station. Svo skotin að starfsfólkið þekkir mig með nafni. Svona svipað og í Ikea. Ég þarf þó sennilega eitthvað að fara að breyta þessu neyslumynstri. Bara 39 króna núðlur úr Bónus og kjötbollur úr sparhakki framvegis. 

Ég er skotin í hvers kyns innpökkunarbrasi. Ég bæði elska það og hata. Eða ég elska það. En fullkomnunaráráttan, hún er annar handleggur. Ég get vel klárað tvær pappírsrúllur þegar ég stússast við eina gjöf. 

Ég er skotin í Kim og Kanye. Mér til varnar hef ég ekki séð svo mikið sem einn þátt af Keeping up with the Kardashians. Ég þekki Kim þess vegna ekkert. Þetta skot mitt er mjög grunnhyggið og byggt á útlitinu einu saman. 

Eh. Önnur játning. Já. Mér fannst þetta lag ekkert svakalega lélegt. Allt í lagi. Ekki skjóta mig af færi.

Ég er skotin í því að rúnta um Arnarnesið og láta mig dreyma. Ég passa mig samt á að draga aldrei sama fólkið með mér á rúntinn þangað. Það er auðvitað lykilatriði að vera ekki alltaf að sniglast þarna á sama bílnum. Ég læðupokast ekkert oft þarna. Annað veifið. Einu sinni í viku kannski.

Ég er skotin í þessari mynd. Hef alltaf verið það. Það eru svo margir hlutir við hana sem heilla mig. Sjálfsbjargarviðleitnin, mannátið, hræðslan, lífsviljinn - æ, svo margt. Hún er góð. Ég neita að trúa að það sé einhver þarna úti sem ekki hefur séð hana. 

Annars er ég eiginlega mállaus í augnablikinu. Ég er lítið skotin í því ástandi. 

Ég var að geispa, tala og snúa höfðinu áðan. Allt um leið. Kjálkinn á mér festist og er bara fastur. Ljómandi alveg hreint. Að opna munninn er svo gott sem ómögulegt. 

Þetta er ánægjulegt fyrir þær sakir að ég mun ekki troða í mig heilum poka af ostapoppi í kvöld samkvæmt venju. 

Virkilega óánægjulegt vegna þess að ég get ekki sungið með Kim & Kayne laginu sem ég er að dansa við í augnablikinu. Þetta er nú dálítið grípandi lag. Ekki?

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Svona lítur bílastæðið í bölvuðu Breiðholtinu út. Ekkert nema djúpar hálkuholur. Þarna sitjum við Yaris föst að minnsta kosti annan hvern dag. Ég er nokkuð viss um að útvaldir nágrannar standa orðið vaktina í gluggunum hérna í kring. Hringja á milli íbúða og svona. 

,,Strákar - ósjálfbjarga konan þarna á ljóta bílnum, hún situr föst. Já aftur". 

Svo koma þeir hlaupandi út. Þessar elskur. Rífa motturnar úr bílnum, henda þeim undir dekkin, salta og sanda í kringum bílinn og bjarga mér úr prísundinni. Verst að bjargvættirnir eru allir yfir sextugu. Ég hef úr litlu að moða þar. 

Einn gjóaði augunum á allt ruslið í bílnum um daginn og sagði mér að þetta væri nú ekki fallegri dömu sæmandi. Falleg dama þá verandi ég! Já. Líf mitt er svo tíðindalaust að sextugir menn á bílastæði í Breiðholti eru farnir að bræða mig. 

Lögum samkvæmt var kósýpartý í Breiðholtinu í kvöld. Litli ljúfi kúrarinn minn. Við höfum haldið svokölluð kósýpartý mjög hátíðleg síðan hann gat sagt þetta orð. Eða bjó það til réttara sagt. Hann veit bara ekkert notalegra en að fá að vaka örlítið lengur en leyfilegt er, liggja og láta strúkja á sér bakið á meðan við horfum á bíómynd og borðum sælgæti. Jú og drekkum úr vínglösum. Það er regla. 

Það fyrsta sem hann sagði við mig þegar við hittumst í morgun var: ,,er svo ekki kósýpartý hjá okkur í kvöld mamma?" Þessi litla fallega sál. Sem ég bjó til. Merkilegt alveg hreint.

Já. Þetta er klósettið mitt. Þvottakarfan stendur þar við hliðina á. Yfirfull að venju. Stundum geng ég framhjá baðherberginu og kasta fötum í körfuna. 

Sá körfubolti endar ekki ósjaldan svona. Ég get heldur ekki fyrir mitt litla líf tileinkað mér þann vana að loka klósettfjandanum. Blessunarlega man ég yfirleitt eftir því að sturta niður. Annars væri megnið af fötunum mínum í ruslatunnunni. 

Ég var að útskýra fyrir afkvæminu áðan að ég ætlaði að láta húðflúra nafnið hans á mig. Hann ætti að skrifa nafnið sitt á blað og svo myndi ég láta setja það á hendina mína. Litli fyndni byrjaði voða vel. Setti eitt V niður á blaðið, horfði svo á mig hlæjandi og skrifaði BOB. 

Hann kann vel að skrifa nafnið sitt. Höfum það á hreinu. Hann harðneitar hinsvegar að skrifa það fyrir mig í augnablikinu og vill meina að það sé ,,ekkert flott að vera með tattú". 

Í fyrsta skipti á ævinni er ég fallin fyrir íþrótt. Hot yoga. Það er líkamlega erfitt en á sama tíma svo dásamlega upplífgandi fyrir sálina. Endurnærandi og slakandi. Ég veit ekki nákvæmlega hvað það er sem dregur mig þarna að. Mig langar bara að dvelja í þessum sal - alla daga, alltaf. Nú eða rífa í gang alla ofnana í íbúðinni minni þannig að ég geti legið þar slök í hitamóki og svitabaði. 

Ég hef aldrei haft löngun i að stunda hreyfingu af nokkurri sort. Aldrei. Geri það bara af illri nauðsyn af því rassinn á mér stækkar við það eitt að ég hugsi um kleinuhring. Ég þarf ekki einu sinni að hugsa um kleinuhringi. Hann er bara sístækkandi svona almennt. Helvítið af honum.

 En hot yoga, það er ég tilbúin að stunda að eilífu. Amen. 

Mín yogaiðkun fer fram í Reebok Fitness. Ég mæli alveg eindregið með tímunum þar. Ég hef reyndar engan samanburð. Ó, jæja. Ég mæli samt með þeim.

Heyrumst fljótlega.

Globes.

Mirren klikkar bara ekki. Alltaf klassí. Kjóllinn, hárið - hittir allt í mark. Sýnist reyndar vanta á hana naglalakk en við lítum framhjá því.

Ah. Ég færi vel í þennan kjól. Hann myndi að vísu bara hanga laus þarna á bringunni á mér. Brjóst? Á mér? Nei, slíkt er ekki til staðar.

Það eru fá orð sem þarf að hafa hér. Mellubandið? Mynstrið? Naglalakksleysið? Nei. Bara nei.

Emma, Emma, Emma - hvað kom fyrir hárið á þér?

Ég ætla að leyfa mér að segja vá hérna. 

Það má nú alveg skjóta Cooper hérna inn í. Rétt aðeins. Gleðja augun. Sálina. Og brjóta í mér hjartað.

Þetta er auðvitað hneisa. Hálsmálið er sláanlega ljótt og kjóllinn eins og gamalt púðaver.

Kunis stígur ekki mörg feilspor. Það er eitthvað sem heillar mig við þennan kjól. Örlítið meira glimmer og ég færi í hann.

Þessi klæði get ég ómögulega skilið. Minna mig á eldhúskappana hjá ömmu minni. Þeim myndi ég seint klæðast.

Æ. Lawrence olli mér vonbrigðum. Ég var búin að binda miklar vonir við hana enda yfirleitt afar glæsileg. Hún er þó með naglalakk. Hún fær plús fyrir þá viðleitni.

Stórglæsileg. Bæði tvö. Ég er hrifin af þessum jakka sem Matthew skartar. 

Mig langar svo að skrifa eitthvað fallegt. Kjóllinn er fallegur. En Taylor Swift. Ég bara fæ það ekki af mér að fara fögrum orðum um hana.

Ég hef engan áhuga á að ræða þenna kjól. Channing Tatum hinsvegar. Ah, já.

Ég veit bara ekkert hvað er í gangi hérna. Skil þennan kjól alls ekki.

Nei.

Allt í lagi. Ég hef séð margt fallegra. Ég og Julia eigum okkur bara svo langa sögu. Hún hefur verið mitt allra mesta uppáhald síðan ég sá Pretty Woman þegar ég var sex ára. Já, ég horfði á mynd um mellu þegar ég var sex ára - það er önnur saga. Ó, ég gleymi aldrei þegar hún fékk Óskarinn og ég sat með fullan munn af Skittlesi klukkan fjögur að nóttu til grenjandi og slefandi af gleði. 

Sigurvegari kvöldins að mínu mati. Það er bara eitthvað við þennan kjól sem heillar mig. Litirnir, sniðið, efnið. Guðdómlega fallegur.

Já, mér finnst allt í lagi að sitja með bumbuna út í loftið á sófa í Breiðholti og leyfa mér að dæma annað fólk. Alveg í fínasta lagi.

Heyrumst.