Fimm hlutir á fimmtudegi.

Þetta er eitt gott trix. Þamba hálfa bjórdós og stinga henni svo á kaf í heilan kjúkling. Inn í ofn með hann og voilá - unaðslega mjúkur og góður kjúklingur. Bráðnar á tungunni. Sérstaklega ef það er piparostasósa með honum. Og vel kryddaðar sjoppufranskar.

Undirbúningur fyrir yfirvofandi innpökkun er hafin. Ég valsaði hérna um alla borg í dag og sankaði að mér góssi. Að vísu á ég tvo fulla kassa af borðum, böndum, blúndum, slaufum, dúskum - já nefndu það. Ef ekki þrjá. Já og sennilega fjórtán jólapappírsrúllur. En hver er að telja?

Ó, ég fann þessi pallíettubönd í Tiger í dag. Til í öllum mögulegum litum. Dásamlega fögur. Mig langaði að tæta af mér hverja einustu spjör og vefja þeim utan um mig. Gyðjan sem ég er.

Einhver 3ja metra pallíettuspotti dugir þó líklega skammt þegar bakhlutinn á mér er annars vegar. En ég fann nú ráð við því. Enda með ráð undir rifi hverju. Að minnsta kosti þegar kemur að því að sannfæra sjálfa mig um að ég þurfi á einhverju að halda. Mjög nauðsynlega. 

Eins og þessum guðdómlega jólakjól. Ekkert nema háglansandi pallíettur. Ah, fegurðin. Nánast blindandi. Eins og sólarupprás að vori. 

Ég átti hann inni. Ég keypti mér ekkert fyrir jólin í fyrra. Mig rekur að minnsta kosti ekki minni til þess. Mínar rauðvínsmaríneruðu heilasellur muna ekki svo langt.

Ég veit bara ekki hvernig ég á að útskýra þetta. Já, ég er orðin ein af þeim sem kaupir jólasveinahúfu á gæludýrið sitt. Gerði meira að segja stórtæka leit að einni slíkri. Fann þessa á endanum í Rúmfatalagernum. Þetta mál verður ekki rætt frekar. Aldrei.

Heyrumst.

Ég er skotin í.

Ég er skotin í Noodle Station. Svo skotin að starfsfólkið þekkir mig með nafni. Svona svipað og í Ikea. Ég þarf þó sennilega eitthvað að fara að breyta þessu neyslumynstri. Bara 39 króna núðlur úr Bónus og kjötbollur úr sparhakki framvegis. 

Ég er skotin í hvers kyns innpökkunarbrasi. Ég bæði elska það og hata. Eða ég elska það. En fullkomnunaráráttan, hún er annar handleggur. Ég get vel klárað tvær pappírsrúllur þegar ég stússast við eina gjöf. 

Ég er skotin í Kim og Kanye. Mér til varnar hef ég ekki séð svo mikið sem einn þátt af Keeping up with the Kardashians. Ég þekki Kim þess vegna ekkert. Þetta skot mitt er mjög grunnhyggið og byggt á útlitinu einu saman. 

Eh. Önnur játning. Já. Mér fannst þetta lag ekkert svakalega lélegt. Allt í lagi. Ekki skjóta mig af færi.

Ég er skotin í því að rúnta um Arnarnesið og láta mig dreyma. Ég passa mig samt á að draga aldrei sama fólkið með mér á rúntinn þangað. Það er auðvitað lykilatriði að vera ekki alltaf að sniglast þarna á sama bílnum. Ég læðupokast ekkert oft þarna. Annað veifið. Einu sinni í viku kannski.

Ég er skotin í þessari mynd. Hef alltaf verið það. Það eru svo margir hlutir við hana sem heilla mig. Sjálfsbjargarviðleitnin, mannátið, hræðslan, lífsviljinn - æ, svo margt. Hún er góð. Ég neita að trúa að það sé einhver þarna úti sem ekki hefur séð hana. 

Annars er ég eiginlega mállaus í augnablikinu. Ég er lítið skotin í því ástandi. 

Ég var að geispa, tala og snúa höfðinu áðan. Allt um leið. Kjálkinn á mér festist og er bara fastur. Ljómandi alveg hreint. Að opna munninn er svo gott sem ómögulegt. 

Þetta er ánægjulegt fyrir þær sakir að ég mun ekki troða í mig heilum poka af ostapoppi í kvöld samkvæmt venju. 

Virkilega óánægjulegt vegna þess að ég get ekki sungið með Kim & Kayne laginu sem ég er að dansa við í augnablikinu. Þetta er nú dálítið grípandi lag. Ekki?

Heyrumst.

Jólin, jólin allsstaðar.

Sjón sem ég hef líklega séð allar mínar þorláksmessur. Pabbi standandi yfir skötupottunum. 

Jólin mín koma ekki fyrr en ég anda að mér þrúgandi skötulykt í foreldrahúsum á þorláksmessu. Ég borða ekki skötu, nei. Hef ekki einu sinni smakkað. En lyktin - ó, jólalyktin mín. 

Mín þorláksmessuhefð er ein með öllu. Eða samt eiginlega tvær. Ég ætla ekki einu sinni að reyna að ljúga í ykkur að ég verða södd af einni pylsu. Mér, systur minni og afkvæmi er skafað út í horn af skötuaðdáendum og þar eru snæddar pylsur með bestu lyst.

Hver einustu jól þá ætla ég að smakka. 28 þorláksmessur að baki og ég hef ekki ennþá lagt mér skötu til munns. Ég bara get það ekki. 

Samt er enginn vafi á því að ég kem til með að sjóða skötu sjálf ef ég hætti einhvern tímann að fara heim um jólin. Ég sýð hana bara og hendi henni svo. Baða mig upp úr lyktinni og leyfi jólunum að koma. 

Klukkan er hálf fimm á aðfangadag og ég sit hérna á götóttum buxum, í einum sokk og ennþá að bardúsa við gjafainnpökkun. Nei, jólastress er líklega eitthvað sem ég þjáist ekki af.

Ég sendi síðast jólakort árið 2009. Þau eru enn í gildi. Þið sem fenguð ekki kort frá mér það ágæta ár fáið hér með hugheilar jólakveðjur frá mér og afkvæminu. 

Njótið tímans framundan. Það ætlum við svo sannarlega að gera. 

Við munum byrja að njóta þegar ég hleypi afkvæminu út úr herberginu sínu aftur. Ég læsti hann nefnilega inni fyrr í dag eftir að hann grátbað um að ,,opna bara eiiiinn pakka" í um það bil sjöhundruðasta skiptið síðan við vöknuðum. Ég hleypi honum sennilega út fyrir mat. Engar áhyggjur.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Þið látið ykkur ekki bregða þó þið rekist á mig svona út í búð eða á förnum vegi. Í náttslopp með kaffibolla í hendinni. Svona væflast ég um allan daginn á meðan ég er að læra. Mér finnst það orðið agaleg fyrirhöfn að klæða mig áður en ég fer út úr húsi þannig að ég hætti því líklega fljótlega.

Ástkær mamma mín færði mér blóm áðan. Þegar ég spurði hana af hverju svaraði hún: ,,af því það þarf ekki að vökva það". Já mamma þekkir mig. Mér hefur aldrei tekist að halda lífi í nokkrum sköpuðum hlut. Tjah, nema afkvæminu. 

Ebaypakki gærdagsins. Fullt af fallegum límböndum. Ég er jú sérlegur áhugamaður um gjafainnpökkun. Sjá til dæmis hér og hér. Ég fékk fjórar límbandsrúllur á Ebay fyrir rúmlega 200 krónur. Í Húsasmiðjunni sá ég fimm svipaðar límbandsrúllur saman í pakka á 2000 krónur! Nei, Ebay klikkar sko ekki.

Ég hef ákveðið að hefja inntöku á bætiefnum fyrir lifrina. Vega aðeins upp á móti rauðvínsdrykkunni.

Ah, þetta smjör. Ég er jú agalegur smjörpervert. Ég gæti auðveldlega lifað á hnetusmjöri. Og þessi dýrð er ekki síðri. Verst að krukkan kostar meira en kona sem lifir á framfærslu frá LÍN á að leyfa sér.

Eigið gott fimmtudagskvöld mín kæru.

Heyrumst!

Um helgina.

Um helgina laumaði ég nokkrum butterscotch-dropum út á hafragrautinn minn. Þetta er alveg dásamlega gott sælgæti og að leyfa því að bráðna út á hafragrautinn - namm! Ég hef aldrei séð þetta annarsstaðar en í Kosti, það er þó vel þess virði að gera sér ferð þangað fyrir einn poka af þessu gúmmelaði.

Um helgina tók ég mitt hefðbundna laugardagsmaraþon. Heil vika af Glæstum vonum. Og Bill Spencer birtist næstum í hverjum einasta þætti. Namm!

Um helgina pakkaði ég inn afmælis- og útskriftargjöf. 

Um helgina gerði ég mig fína og fór í partý.

Um helgina gæddi ég mér á ljómandi fínu veitingum í stórskemmtilegu partýi. Ég hefði þó mátt einbeita mér meira að þessu ljúfmeti og minna að veitingunum sem voru í fljótandi formi.

Um helgina fór ég á dásamlega notalega tónleika með Bjartmari Guðlaugs.

Góð helgi að baki og fremur súr vika framundan. Ritgerðarskrif og líklega blæðandi magasár sökum kaffidrykkju.

Heyrumst.

Dagsins.

Afmælispakki dagsins. Pakkaður inn í gamalt landakort.

Mér finnst þetta koma mjög skemmtilega út. Hugmyndina fékk ég á Pinterest - að sjálfsögðu. Ég er Pinterestsjúklingur. Þið getið fylgt mér hér.

Tilraun dagsins: að hætta að drekka kaffi. Þessi tilraun gengur hræðilega - svona ef við tökum mið af geðheilsu minni. Ég er búin að fara að grenja tvisvar í dag. Einu sinni út af hárinu á mér og svo út af því að ég fann ekki uppáhalds bolinn minn. Ég kenni kaffileysinu alfarið um þessar geðshræringar.

Klukkan er tuttugu mínútur yfir eitt. Sirka tíu klukkutímar þangað til að ég fer að sofa. 

Ég skal hafa það af kaffilaus þangað til.

Nostrað við innpökkun.

Ég hef fáránlega gaman að því að pakka inn gjöfum. Skrifa kort, skreyta og nostra við pakka - ég fæ undarlega mikinn unað út úr þessu öllu. 

Fullkomnunaráráttan á það reyndar til að þvælast örlítið fyrir mér. Bara örlítið. Stundum pakka ég sama pakkanum inn allavega fimm sinnum, tæti pappír í allar áttir og fer næstum að grenja.

Ég pakka yfirleitt inn í mjög látlausan pappír. Það er nefnilega langskemmtilegast að skreyta slíka pakka.

Falleg límbönd úr Tiger sem nýta má í allskyns skemmtilegheit. 

Fljótlegt, fallegt og dásamlega einfalt. Ég var reyndar bara að pakka inn gjafakorti í þessu tilviki (já ég pakka þeim líka inn). En þessi hugmynd virkar alveg á pakka af öllum stærðum og gerðum.

Mér finnst líka sérstaklega skemmtilegt að klæða mig í kjól og fara í veislu.

Veislur eru mitt uppáhald.

Instagram // Bloglovin // Facebook