KaramelluKrispies.

Jú, ég veit. Það er mánudagur. Það er janúar. Mér er bara alveg sama. Meinlætalíf er leiðinlegt. Hinn gullni meðalvegur er víst fínn. Hef ég heyrt. Ég á að vísu eftir að finna minn. Og reyna að feta hann. En það er önnur saga. Ég ætla að kaupa mér kort í ræktina þegar ég kem til Reykjavíkur. Jú víst. Ég meina það. Ég væri nefnilega dálítið til í tónaða fótleggi. Stundum finnst mér rassinn á mér líka vera farinn að síga. Já, allt allt önnur saga. 

Þetta er gott. Eiginlega alveg ógeðslega gott. Eins óþolandi og mér finnst að nota orðið ógeðslega í tengslum við mat. En stundum er ég tilneydd. Eins og núna.

KaramelluKrispies:

3 stykki Pipp með karamellufyllingu

1 bolli sýróp

1/2 bolli sykur

1 bolli fínt hnetusmjör

6 bollar Rice Krispies

2 pokar af ljósum súkkulaðidropum

Bræðum saman Pippið, sykurinn, sýrópið og hnetusmjörið við vægan hita. Þegar þetta er orðið að silkimjúkri blöndu fær Rice-ið að fjúka saman við. 

Hrærið vel. Mjög vel.

Komum unaðslega klístraðri blöndunni fyrir í eldföstu móti sem klætt er bökunarpappír.

Þjöppum vel og vandlega.

Bræðið súkkulaðidropana og smyrjið yfir þjöppuna. 

Ég vildi smakka dýrðina bæði með ljósu og dökku súkkulaði.

Nei, ókei. Ég er að ljúga. Ég átti bara til tæplega hálfan poka af ljósum súkkulaðidropum. Þannig að ég varð að skítmixa rest. Með bræddum súkkulaðispæni. 

Ljúffengt með eindæmum. Gerði alveg stormandi lukku hérna í dag. Eða hjá mér sko. Það hefur enginn annar smakkað. 

Heyrumst.

Með kanilkexi og hvítu súkkulaði.

Ég fylgist ekki með fótbolta og horfði ekki á landsleikinn. Ég eyði mínum frítíma í að bardúsa með popp. 

Þetta popp er hreint út sagt stórfenglegt. Svipað og að skora tvö mörk í fyrri hálfleik. Ókei. Ég horfði með öðru auganu. Karlmenn á stuttbuxum og svona. Lærvöðvar. Mmm.

Í þessar aðgerðir þarf eftirfarandi hráefni:

1/2 poki Stjörnupopp

100 grömm hvítt súkkulaði

8 stykki LU kanilkexkökur

Brjótið kexið í hæfilega litla bita.

Bræðið súkkulaðið og slettið því yfir poppið. Fram og til baka. Vel og vandlega. 

Kexinu smellt út í. 

Hræra duglega saman. Sleikja skeiðina. 

Hendið þessu inn í ísskáp í góðan hálftíma.

Stökkt kanilkexið. Saltað poppið. Sætt súkkulaðið. Namm. Fullt hús stiga.

Heyrumst.

Mögulega hollari týpan af hamborgara.

Eggjaborgari!

Ég lofaði víst upp í ermina á mér í gær að reyna að lifa heilbrigðara lífi. Mig langaði samt í hamborgara í kvöld. Þessi lífstílsbreyting verður auðvitað tekin í hænuskrefum. Öðruvísi geri ég ekki hlutina. Hægt en örugglega. Það er minn stíll. 

Djöfull sem mig langaði í franskar með þessu líka. Sjoppufranskar sko. Einn vel djúpsteiktan skammt. Með mikið af kryddi. Dýfa hverri einni og einustu í tómatsósu og láta þær leika um mjúkar varir mínar. 

Nei. Ég borða ekki kokteilsósu. Ótrúlegt en satt. Það er fyrirbæri sem er mér með öllu óskiljanlegt.

Aftur að þessum fína hamborgara.

Ég borða heldur ekki hamborgarasósu. Oj bara. Það fer alltaf tómatsósa og sterkt sinnep á minn borgara. Nema það sé bernaisesósa í boði. Þá alltaf bernaise. 

Allt í lagi. Hollustan fór kannski smá til fjandans með þessu sósumagni. Ég á ferlega erfitt með að hemja mig í sósunum. Ég vil allt vel sósubleytt. 

Tvö spæld egg í staðinn fyrir hamborgarabrauð. Brauð er auðvitað rót alls ills í heiminum. Að mér skilst. Grænmeti og kjöt á milli.

Æ, ég setti nú líka smá ost á borgarann. Tvær agnarsmáar sneiðar. Ég er nú ekki steindauð að innan þó ég þrái hollara líferni. 

Ah, ljómandi gott. 

Eitt egg hefði sennilega alveg dugað. Ég er gjörsamlega afvelta eftir þennan snæðing.

Samt langar mig ennþá í franskar.

Heyrumst.

Mánudagsverkefni: smokey-eye.

Ég sagði ykkur frá því hérna að ég hefði verið fengin til þess að prófa vinsælar vörur frá ELF. Við skulum halda aðeins áfram með það verkefni. 

Í gær lék ég mér með þessa ljómandi fínu pallettu. Stútfull af fallegum jarðlitum einhverskonar. 

Dálítil áskorun fyrir mig - ég er konan sem ykkur gæti orðið starsýnt á einhversstaðar á förnum vegi af því að hún skartar gulum augnskugga með grænni skyggingu. Fjólublátt og grænt er einnig blanda sem ég hef sést með. Bleikt. Blátt. Já - ég verð allavega seint tengd við jarðlitina. 

Ég byrjaði á að brúka þessa vöru. Leikmaðurinn sem ég er þegar kemur að förðun hafði hreinlega aldrei heyrt um þetta áður. Primer fyrir augnlok. Allt í lagi. 

En þetta er ótrúlega sniðugt. Augnskugginn helst betur á og klessist ekki - þið vitið, í krumpurnar á augnlokinu og svona. Satt best að segja var augnskugginn ennþá í ljómandi fínu standi þegar ég vaknaði með hann á mér í morgun. 

Æ, stundum er maður bara of lúinn. Annað veifið er þreytan slík að valið stendur einfaldlega á milli þess að bursta tennurnar eða þrífa andlitið. Að framkvæma bæði án þess að deyja Guði sínum á baðherbergisgólfinu er með öllu ómögulegt. 

Tennurnar hafa alltaf vinninginn. Ég þjáist af krónískum ótta við að fá ljótar tennur. Blæti mitt fyrir fallegum tönnum er einnig kafli út af fyrir sig. 

Ef ég skoða listann yfir þau tíu númer sem mest hefur verið hringt í úr símanum mínum þá er tannlæknirinn á Reyðarfirði þar mjög ofarlega. Mig má ekki klæja í góminn þá hef ég verið mætt inn á gólf hjá honum.

Iðulega handviss um að ég sé komin með banvæna veirusýkingu í allt tannholdið og það þurfi sennilega að rífa allt stellið úr.

 Aldeilis sem hann hefur örugglega verið feginn að losna við mig í Breiðholtið. 

Já. Við vorum að tala um Primer fyrir augnlok. Merkilega gott fyrirbæri. Þið finnið hann hérna.

Vindum okkur á minn uppáhalds stað. Í spegilinn.

Ómáluð og úr fókus. 

Nei, ég var ekki mígandi full hérna á afmælisdaginn og síðasta dag páska. Ég var að gera einhverja tilraun til þess að hafa augun svona hálflokuð og seiðandi. Vel heppnuð tilraun augljóslega.

Svona eftir á að hyggja hefði eyelinerinn ofan á augunum alveg mátt missa sig. Hann er eiginlega of mikið. 

Ég notaði þetta myndband mér til stuðnings í þessu verkefni. Youtube er jú minn helsti bandamaður þegar kemur að förðun. 

Jæja, nóg um það. Á morgun ætlum við svo að snúa okkur aftur að beikoni. Langt síðan síðast. Bakstri með beikoni nánar til tekið.

Ó, já. Ég sagði bakstur. 

Heyrumst.

Heilsunammi.

Nei, ekki örvænta. Ég er ekki að fara að gefa ykkur uppskrift af einhverju stórundarlegu heilsunammi sem ég galdraði fram úr erminni hérna í Breiðholtinu. Þvert á móti. Þetta heilsunammi getið þið keypt út í búð.

Í síðustu viku áskotnaðist mér fullur poki af hvers kyns heilsugúmmelaði úr 10-11. Ég er svo ferlega ginnkeypt fyrir öllu sem orðinu heilsa er smurt á. 

Höfum eitt á hreinu áður en lengra er haldið. Ég hef ekki verið þekkt fyrir það að liggja á skoðunum mínum. Mér og öðrum ósjaldan til ama. Þess vegna færi ég aldrei að mæla með einu eða neinu nema að mér líkaði það sjálf.

Allt í lagi?

Þá er það frá.

Í pokanum kenndi ýmissa grasa. Hnetu og ávaxtablöndur, súkklaðihjúpaðar baunir og hrískökur í allskonar útgáfum. Allt svona líka ljómandi gott. Mér finnst samt eiginlega allt gott. Nema uppstúfur. Kannski saltkjöt. Jú og gellur. Oj bara. 

Í pokanum var þó tvennt sem stóð upp úr. Fyrst og fremst voru það súkkulaðihjúpaðar edamame baunir. Guð minn almáttugur. Eins og þið sjáið á myndinni er pakkinn galtómur. Hann lifði ekki einu sinni af bílferðina heim. Nei. Um leið og pakkinn var opnaður réð ég ekki við hendurnar á mér. Þær bara týndu upp í mig hverja helvítis baunina á fætur annarri.

Ég er búin að fjárfesta í öðrum svona pakka síðan. Eða tveim. Einn borðaði ég með rauðvínsglasi. Það var blanda sem vel má deyja fyrir. 

Síðast en ekki síst, wasabi baunir. Ég hakkaði þær í mig þangað til nefhárin á mér byrjuðu að sviðna. Tárin láku úr augunum á mér og horið niður í munn. Samt var engin leið að hætta. Þær voru einnig prófaðar með rauðvínsglasi. Já, fjári fín blanda það. 

Ég ætla að leyfa mér að mæla með því að þið horfið eftir þessum vörum næst þegar þið stökkvið inn í 10-11. Þær eru á mannsæmandi verði og svona líka ljómandi góðar.

Heyrumst.

Breiðholtsfréttir.

Það var örlítið einmanalegt að snúa aftur í Breiðholtið í gærkvöldi. Undarlegt að vera aftur ein eftir stöðugan félagsskap síðan um miðjan desember.

Ég veit ekki í hvaða átt minn bölvaði sólahringur snýr. Ég stóð að minnsta kosti yfir eldavélinni klukkan fjögur í nótt og eldaði mér stafasúpu. 

Ég virðist hafa tapað getunni til þess að klæða mig á mannsæmandi hátt í jólafríinu. Ég fór svona út úr húsi í dag. Já. Aðallega vegna þess að ég kom með öll fötin mín skítug að austan og hef ekki enn komist í þvottavél hérna í Breiðholtinu. Ég hef gamla manninn á efri hæðinni, sem deilir með mér þvottahúsi, grunaðan um að vera dáinn. 

Það er nefnilega búið að vera þvottur í vélinni síðan ég kom heim. Mig langar rosalega lítið að tæma vélina og handleika þvottinn hans. Stundum fæ ég fullt af einhverjum óútskýranlegum gráum hárum með mínum þvotti. Hann er samt ekki með nein hár á hausnum - þannig að ég er sennilega að týna einhverskonar líkamshár af mér daginn út og daginn inn. Svo lyktar hann líka eins og fiskibolla og er annað slagið á brókinni inni í þvottahúsi. 

Burtséð frá mögulega látna nágranna mínum þá var fyrsta Bónusferð ársins ferlega út úr karakter. Ég veit varla hvaða kona það var sem arkaði um verslunina og týndi ekkert nema hollustu í körfuna. 

Ég er meira að segja að elda í þessum skrifuðu orðum. Ekki að borða í Ikea. Eða Noodle Station. Nú eða Subway. Það er sko matarlykt í íbúðinni minni. Aldrei slíku vant!

Já. Ég er álíka undrandi og þið. 

Heyrumst.

Pabbabrauð.

Ég ætla að kynna ykkur fyrir besta og einfaldasta brauði í heimi. Ég kalla það pabbabrauð af því þetta brauð hefur pabbi minn galdrað ítrekað fram úr erminni síðan ég var krakki. Bara ilmurinn af þessu brauði flytur mig aftur heim í Bleiksárhlíðina þar sem ég sit og drekk kakó, gæði mér á brauði og hlusta á pabba segja verulega slaka brandara. Sem ég hlæ alltaf að. Af því að mér finnst pabbi ógeðslega fyndinn. 

Ég og systir mín sátum svangar við lærdóm áðan þegar okkur varð hugsað til þessa ágæta brauðs. Bækurnar voru ekki lengi að fjúka ofan í tösku og við út í Yaris og beinustu leið í Ikea. Bara til þess að kaupa brauðform sko. Ekkert fleira. Jú eina pönnu. En hún var nauðsyn. Já ókei, ég fékk mér sushi líka. 

En að brauðinu.

Pabbabrauð.

3 og 1/2 bolli hveiti

3 bollar af heilhveiti

2 matskeiðar sykur

5 teskeiðar lyftiduft

1 teskeið salt

700 ml volg mjólk

Þessu er öllu hrært saman og skipt í tvö form. Brauðin fara inn í kaldan ofn á 200° í 30 mínútur. Síðan er slökkt á ofninum og brauðin látin dvelja í honum í sirka 20 mínútur í viðbót. 

Guðdómlega gott með smjöri og osti. Alveg guðdómlega! 

Ég ætla ekki að segja ykkur hversu margar sneiðar eru í bumbunni á mér núna.

Heyrumst.