Fimm hlutir á fimmtudegi.

Unaðslegur eftirréttur sem ég galdraði fram úr erminni um daginn. Já, svona er ég myndarleg. Mögulega er ég líka sísvöng feitabolla en það er önnur saga. Fullt af kókosbollum, rjóma, makkarónukökum, karmellufylltu pippsúkkulaði og ávöxtum. Guðdómlega gott!

Dásamlega mjúk kósýpeysa sem ég keypti í Köben um daginn. Hlébarðamynstruð að sjálfsögðu.

Ég hyggst fylla heimili mitt af innblæstri. Þess vegna bý ég til allskyns veggspjöld eins og óð kona.

Myntan vex og vex í eldhúsglugganum mínum. Hugsanlega eru þetta skilaboð frá æðri máttarvöldum að ég þurfi að herða mig í Mojitodrykkjunni. Ekki má þetta fara til spillis.

Ég keypti þessa ljómandi fínu fánalengju í Húsasmiðjunni í dag. Hún kostaði heilar 200 krónur og tekur sig afskaplega vel út á ruslahaugunum hjá afkvæminu.

Jæja, ég þarf að hefjast handa við niðurpökkun fyrir stórgóða helgi á Seyðisfirði.

Heyrumst!

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég sýndi ykkur um daginn hvernig búa á til ætt glimmer. Ég lét það ekki fylgja sögunni hvað voru margar misheppnaðar tilraunir og næstum því íkveikjur að baki. Hér má sjá afrakstur fyrstu tilraunar. Sykurinn var alltof lengi inni í ofninum, bráðnaði í hrikalegt klístur og það þurfti nánast að reykræsta íbúðina eftir þessar hamfarir. 

Ógurlega sumarleg og sæt jógúrtkökuform. Nei ég kalla þetta ekki möffins. Þessar kökur heita jógúrtkökur. Ég baka þær reyndar bara til þess að gæða mér á deiginu. 

Einu sinni borðaði ég fulla skál af þessu unaðslega deigi - bakaði ekki eina köku, borðaði bara deigið. Mér til varnar þá var ég ólétt. Það er kannski ekkert sérstaklega undarlegt að barnið mitt hafi verið á stærð við tunnu þegar það kom í heiminn.

Þetta góss pantaði ég mér úr Ilvu í vikunni. Ég hefði kannski mátt spyrjast fyrir um þyngdina á þessum blessaða Búddahaus áður en ég keypti hann. Hann er álíka þungur og ég. Sendingakostnaðurinn var verulega sláandi.

Ég er afskaplega hrifin af þessari hauskúpu. Ég get mér þess til að sambýlismaðurinn muni ekki deila þessari hrifningu minni. Hann um það. Ég veit hvor er smekklegri aðilinn í þessu sambandi. Að minnsta kosti þegar kemur að heimilinu.

Beikonsalt sem sambýlismaðurinn keypti í Köben. Hann hefur átt í sérlegu ástarsambandi við þennan stauk síðan við komum heim - jú því allt er betra með beikonbragði.

Eigið gott fimmtudagskvöld mín kæru.

Nauðsynjavara fyrir kaffifíkla.

Take-away pressukanna! Þvílík dásemdaruppfinning. Og hún virkar bæði fyrir kaffi og te. 

Kaffi, sjóðandi vatn og hræra aðeins - látið standa í fjórar mínútur. Og svo pressa! Tjah, líklega kunna allir kaffifíklar á pressukönnur. Ég tala sjálfsagt fyrir tómum eyrum með þessum leiðbeiningum.

Nóg af myndum af þessari athöfn. Aðallega til þess að sýna neglurnar á mér sem ég skreytti svo gaumgæfilega í gærkvöldi. Já ég er atvinnulaus í sumar og hef allan tíma í heimi til þess að dunda við minn uppáhalds líkamshluta - neglurnar.

Kaffisopinn er guðdómlegur úr þessari könnu og helst heitur vel og lengi. Það fylgdi líka aukalok þannig að það þarf ekkert endilega að stunda einhverskonar pressuframkvæmdir. Þetta getur líka verið bara take-away bolli. 

Pressukaffið er samt best. Ég er á fjórða bolla síðan rétt fyrir hádegi. Komin með þennan fína hjartslátt og verð örugglega vakandi fram að áramótum.

Svona bollar fást hér - kosta að vísu dálítið mikið meira en ég keypti minn grip á í Köben. En hvað gerir maður ekki fyrir gott kaffi?

Skósjopp.

Það er ekki hægt að fara út fyrir landsteinana án þess að kaupa sér skópar. Eða tvö. Jafnvel þrjú pör ef vel liggur á manni.

  

Ætli ég verði ekki að éta ofan í mig þau orð sem ég lét falla fyrir nokkru um að kettir væru ekki minn tebolli þegar kæmi að klæðnaði. Ég stóðst allavega ekki þessa skó. Kokteilarnir sem ég drakk með hádegismatnum sama dag gætu hugsanlega hafa spilað inn í þessi kaup.

 

Ballerínur. Álíka nauðsynlegir í fataskápinn og nærbrækur.

 

 

Þessir kostuðu 11.000 krónur úti. Ég var tilneydd til þess að kaupa þá þar sem sama par er á tæpar 20.000 krónur hér á landi. 

Ég hefði svo sannarlega getað splæst í fleiri pör. En sambýlismaðurinn var í sjálfskipuðu hlutverki yfirvigtarlöggu í þessari ferð og stöðvaði frekar skókaup.

Gina Tricot.

Það er fátt annað sem kemst að hjá mér þessa dagana en að slefa yfir dönskum vefverslunum. Jú og ákveða hvernig rauðvín ég ætla að kaupa í fríhöfninni á leiðinni heim.

En fallegu fötin út um allt! Hjálpi mér allir heilagir. Eða allavega veskinu mínu. Og sambýlismanninum. Hann hafði einmitt orð á því í gær að hann ætlaði jafnvel að kaupa sér jakka úti. Ég brást hin versta við ,,JAKKA! Þú átt jakka!". 

Þetta var dálítið vandræðalegt augnablik. Ég veit ekki alveg hvaðan þetta kom en ég hikstaði lengi eftir að ég sleppti þessari setningu. Það á víst ekki að kasta steinum úr glerhúsi.

En Gina Tricot, kíkjum aðeins á hvað hún hefur að geyma.

 

 

 

Nú þarf ég bara að kaupa mér miða í Víkingalottóinu og landa þar góðri summu. Ekki vil ég að sambýlismaðurinn væflist um jakkalaus á meðan ég spóka mig í öllum nýjum fötunum mínum.

Helvítis H&M.

Ég er búin að renna eldsnöggt yfir dönsku H&M heimasíðuna og ó boj - ég sé Visakortið mitt fyrir mér í ljósum logum. Ég sé einnig fyrir mér svipinn á sambýlismanninum þegar ég segi honum að við séum gjaldþrota og vonbrigði afkvæmisins þegar hann byrjar ekki í skóla í haust heldur verður sendur beint út á vinnumarkaðinn.

Obobb. Jæja, ég hlýt að geta hamið mig. Aðeins. Ég á samt engin föt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Eins og ég sagði þá er einungis eldsnöggri yfirferð lokið. Ég er ekki einu sinni hálfnuð með að grandskoða síðuna. Þannig að þetta er líklega bara byrjunin á óskalistanum. Jah, og líka fyrsta búðin sem ég skoða. 

Þetta veit ekki á gott. 

Það væri líka rosalega vel þegið ef mér tækist að missa ein fimm kíló fyrir næsta miðvikudag. Ég þoli ekki að máta föt sem mig langar í en minn lögulegi líkami segir nei og flíkin passar ekki. Oh, það er hrikalegt.

Sérstaklega vegna þess að ég kaupi yfirleitt fötin - sama hvort ég passa í þau eða ekki. Ég er með meistaragráðu í að sannfæra sjálfa mig um að einn daginn komi þau til með að smellpassa. 

Sá dagur hefur ekki enn runnið upp og í geymslunni minni má finna stóran kassa sem merktur er:

 ,,Guðrún Veiga - föt sem passa ekki aaaalveg."