Fimm hlutir á fimmtudegi.

Glimmernaglalakk. Minn besti vinur og helsti óvinur. Dásamlega fallegt en ó svo óþolandi. Það er eiginlega fátt erfiðara en að ná þessum fjanda af nöglunum. Næstum eins og að fæða barn. 

Það eina sem dugar er að bleyta bómullarhnoðra í acentoni, leggja á nöglina og pakka henni inn í álpappír. Gefa þessu sirka fimm mínútur og fokking glimmerið rennur af. 

Stundum borða ég alveg hollt. Fátæklegt salat fékk alveg dásamlega andlitslyftingu um daginn þegar ég smellti þessum ostaflögum yfir það. Þetta er einhver svona þurrkaður ostur. Held ég. Ég veit ekki. Ostur er góður í hvaða formi sem er. Gæti baðað mig upp úr mygluostum alla daga. Alltaf. 

Uppáhalds hárgreiðslan þessa dagana. Þarf ekki einu sinni að greiða mér. Hárband á hausinn og troða hárinu ofan í. 

Fæða fyrir sálina. Þegar sálin er lúin þá er þetta eina leiðin til þess að lyfta henni upp. 

Eh. Næstum eina leiðin. Þetta er fjári fín leið líka.

Nei. Ég kaupi aldrei dýrt vín. Þetta rennur allt jafn auðveldlega ofan í mig. Óþarfi að spreða. 

Ég var að skrölta um Smáralindina í dag. Datt inn í Megastore að venju. Þar fann ég þessa ljómandi fínu poppskál. Popp er auðvitað ein helsta uppistaðan í fæðu minni. Ég þarf að eiga fallegt ílát.

298 krónur. Ég læt það nú eiga sig. 

Ó, ég fann líka Kool-Aid í Megastore. Ég ætla mér nú ekki að drekka það óblandað. Nei. Ég ætla í einhverjar stórfenglegar kokteilatilraunir með það um helgina. Sjáum hvað setur. 

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Stundum langar mig í eitthvað voðalega gott kjöt. Með góðri sósu. Maísbaunum og rauðkáli. Bakaðri kartöflu jafnvel. En nei, ég tími bara alls ekkert að kaupa mér kjöt. Hvað geri ég þá? Nú ég bý mér til góða sósu og borða hana með maísbaunum og rauðkáli.

Sannkölluð veislumáltíð. Eða svona næstum því.

Mér var boðið í svo stórskemmtilega heimsókn í dag. Ég fór í Iðnmark og fékk að fylgjast með Stjörnupoppi fæðast. Poppdrottningunni þótti þetta nú ekki leiðinleg upplifun. Almáttugur. Ég fékk líka að smakka fullt. Vita leyndarmál. Þreifa á baunum. Þefa. Horfa. 

Ekki fór ég tómhent heim. Það var svoleiðis hlaðið á mig gúmmelaðinu. Jeminn eini. Ég ætla sko að sofa með þetta allt saman upp í hjá mér í nótt. 

Ég er með króníska þráhyggju hvað varðar sléttar tölur. Ef ég hækka eða lækka í sjónvarpi þá verður það að enda á sléttri tölu. Sama gildir um útvarpið. Þetta getur verið vandamál ef ég er til dæmis í bíl hjá ókunnugri manneskju og hún skilur útvarpið eftir á oddatölu. 

Ég fæ alveg svona óþægindatilfinningu í magann. Líður stundum eins og hann ætli hreinlega að rifna. Ég byrja að svitna og finn hvernig undarleg sturlunin heltekur mig. Nei, ég ræð bara ekki með nokkru móti við mig. Ég læt vaða á helvítis útvarpið. Sama með hverjum ég er í bíl eða í hvaða aðstæðum. 

Ég borða líka í sléttum tölum. Jájá. Ef ég fæ mér kúlur verða þær að vera tvær eða fjórar. Ókei, stundum treð ég líka sex stykkjum upp í mig. Ef ég borða ópal verða þau alltaf að vera fjögur. Popp - ég fæ mér lúku og týni tvö og tvö upp í mig. 

 Hann er fundinn. Ó, hann er kominn heim. Varasalvi varasalvanna. Með hnetusmjörsbragði! Aldeilis sem hamingjan heilsaði upp á mig þegar ég fann hann þennan. Í MegaStore - auðvitað. 

Ég fann líka sokkapar með uppáhalds Disney prinsessunni minni. Sem passar á mig. 

Ó, Öskubuska. Ég elska hana. Þegar ég var krakki var ég alltaf að leika atriðið þar sem hún missir glerskóinn sinn í tröppunum. Kirkjutröppurnar á Eskifirði voru leiksvið mitt. Ég var bara ein að leika þennan leikþátt með sjálfri mér. Eðlilega barnið sem ég var. 

Jæja. Ég ætla að fá mér popp. Jú og rauðvín.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég var að skreyta eldhúsið mitt með þessari ljómandi fínu fánalengju sem ég keypti í Tiger. Ég virðist með öllu ófær um að kaupa gardínur - það er á hreinu. Ég bind því vonir mínar við að þessi lengja skýli mér þegar ég slysast inn í þetta bölvaða eldhús ber að ofan á morgnana. Það hefur nú bara komið fyrir einu sinni. Mesta lagi tvisvar.

Fánalengjan er heilir 10 metrar. Nóg í afgang til þess að skýla fleiri gluggum fyrir nekt minni. Nei, allt í lagi. Ég er aldrei nakin. Ég bý í Breiðholti. En fánalengjan er hinsvegar sniðugt skraut fyrir hvers kyns samkvæmi. Kostar ekki nema 300 krónur. Kjarakaup. 

Ó, það var gert vel við sig í Breiðholtinu í kvöld. 

Já. Ég bý í Breiðholti. Ég er með hárlengingar. Ég elska fiskbúðing. Til að kóróna þetta allt saman þá á ég pantaðan tíma í ljós á morgun. Í ljós. Ég hef ekki farið í ljós síðan um fermingu. Ég er bara svo fjári lasleg og föl þessa dagana. Ekki get ég borið á mig brúnkukrem án þess að þurfa að setja sjálfa mig í félagslega einangrun í marga daga. Þannig að já, í ljós ég ætla. Bara einn tíma. Einn. Þið dæmið mig ekki fyrir það. 

Máltíð eins og á fimm stjörnu veitingahúsi. 

Það var meira að segja afgangur. Afgangs fiskbúðing nota ég í dýrinds samloku daginn eftir. Það er sko heldur betur ljúfmeti. Ég skal sýna ykkur á morgun. 

Megastore í Smáralind. Þá sjaldan sem ég villist þangað inn. 

Sokkapar, Hershey´s súkkulaðibúðingur og varasalvi sem bragðast eins og franskar kartöflur. Fyrir rúmlega 800 krónur. Ég læt það nú eiga sig. 

Glöggir Ikeaaðdáendur hafa kannski veitt því athygli að nú er kominn sósubar á veitingastaðinn. Þetta kann ég vel að meta. Ég er nú þegar búin að snæða þarna tvisvar það sem af er þessari viku. Búin að marínera mig nokkuð vel með gráðaostasósu. Jú og kjötbollusultunni. Hún er á barnum líka. 

Þetta súkkulaði bara verðið þið að smakka. Dökkt súkkulaði með lakkrísbragði. Það fæst í Hagkaup. Ég myndi jafnvel taka þetta súkkulaði fram yfir baðferð með Simon Cowell. Svona jafnvel.

Það er einhver bingókúlukeimur af þessu. Örlítill. Almáttugur, ég þarf að fara í tilraunastarfsemi með þetta um helgina. Bræða það yfir ís. Yfir mig. Dýfa í hnetusmjör. Setja það í hafragraut. Ó, svo margir möguleikar.

Jæja.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég veit fátt skemmtilegra en að versla mér framandi ávexti í Kosti. Já, ég kalla þetta framandi ávexti. Ég er utan af landi. Agnarsmáar mandarínur ennþá á stilknum og blóðappelsínur. Hrikalega gott og bara svo fallegt á að líta.

Ég og afkvæmið fórum í Húsdýragarðinn í dag. Gott og vel. Við sáum hest. Afkvæmið kom einnig auga á þetta sem lafir þarna á milli fótanna á honum. Samræður okkar hafa verið frekar einsleitar síðan.

Ég: Hvað eigum við að hafa í matinn?

Afkvæmi: Sástu typpið á hestinum?

Ég: Ekkert sérstakt sem þig langar í að borða?

Afkvæmi: Sástu typpið á hestinum?

Ég: Pylsur?

Afkvæmi: Sástu typpið á hestinum?

Ég: Eigum við að kaupa ís í eftirrétt?

Afkvæmi: Typpið á hestinum var stærra en ég.

Ég: Ís já. Kaupum okkur ís.

Afkvæmi: Sástu typpið á hestinum?

Þið skiljið sneiðina. Ég var rétt í þessu að lýsa fyrir honum hversu yndislegt mér þætti að hafa hann hjá mér. Það þarf væntanlega ekki að segja ykkur hverju hann svaraði. 

Æ já. Það er yndislegt að hafa hann hérna. Dásamlegt að fá örlítið lífsmark í Breiðholtið. Hér er drasl út um allt og við búin að vera á náttfötunum síðan klukkan fjögur. Ég er strax farin að kvíða því að halda áfram að veslast upp af söknuði eftir helgi. En er á meðan er. 

Ég fór nú örlítinn hring í MegaStore í dag. Aldrei slíku vant. Þið munið eftir beikonvarasalvanum sem ég ræddi um hérna. Í dag fann ég varasalva með poppbragði. Ef það er eitthvað sem fær hjarta mitt til þess að slá hraðar en beikon gerir þá er það bévítans poppkornið. Poppbragð á vörunum allan daginn? Já, ég er til. 

Við höldum áfram í MegaStore. Ég fann líka þennan dásamlega sæta poka sem inniheldur þrjár Lindorkúlur. Kostaði heilar 298 krónur. Ó, þessar kúlur. Gæti borðað heilt baðkar af þeim. Eða setið í baðkari með þeim og jafnvel, já - þið vitið hvern ég myndi setja ofan í þetta baðkar með mér. Byrjar einmitt á B alveg eins og baðkar.

Jæja. Ég ætla að fara að lesa fallega bók fyrir afkvæmi mitt. 

Sjá hvort við getum jarðað hestakynfærin í bili.

Heyrumst.

Fimm hlutir á fimmtudegi.

Ég var aðeins á stjákli í Smáralindinni áðan þegar ég datt inn í Megastore. Sennilega eina búðin sem ég hef ráð á að versla í - en það er annað mál. Það eru stundum til svo skemmtileg ilmkerti þar. Eins og til dæmis þetta. Ilmar eins og pönnukökur og sýróp. Dásamlega góð lykt. Núna ligg ég í sófanum og ímynda mér að það sé nakinn skeggjaður karlmaður inni í eldhúsinu mínu að baka pönnukökur. Voðalega notalegt.

Tjah, þangað til ég virkilega fer inn í eldhús og mæti engu öðru en lyktinni af fimm daga gömlu uppvaski. Kannski er lyktin samt ekki af uppvaskinu. Ég hef heldur ekki farið út með ruslið síðan ég varð lasin. En þetta stendur nú allt til bóta. Hvað úr hverju.

Ég fann nú ekki bara pönnuköku- og sýrópskerti í Megastore. Ó, nei. Varasalvi með beikonbragði. Þessu gat ég ekki gengið framhjá. Alls ekki. Ég er meira að segja búin að smyrja honum á mig. Heimili mitt lyktar eins og pönnukökur með sýrópi og ég bragðast eins og beikon. 

Þessi síðasta lína myndi steinliggja í einkamálaauglýsingu. Steinliggja.

Ég var í djúpum vangaveltum í sturtunni í morgun. Ég fyrirlít svo innilega af öllum lífs- og sálarkröftum þegar sturtutjaldið er á einhverri hreyfingu og vill svona inn í sturtuna. Þið vitið? 

Síðan kemur það lengra og lengra inn og límist við mann. Eða snertir mann. Ég get þetta ekki. Ég stökk út úr sturtunni í bræðiskasti í morgun af því þetta var alltaf að eiga sér stað. 

Mögulega reif ég tjaldið niður í kastinu. Mögulega. Einnig er möguleiki á því að tveir kertastjakar hafi orðið reiði minni að bráð. Eða þeir fuku í gólfið þegar ég var að blóta og berja stönginni undan tjaldinu í vegginn. 

Þetta er bara með því verra sem ég lendi í. Ég fæ hroll alveg fram í fingurgóma við það eitt að hugsa um þetta. Ég tala nú ekki um ef maður er í sturtu á hóteli eða til dæmis í verkalýðsíbúð. Sturtutjald sem hefur límst við allskonar allsbert fólk. Nei. Ég get ekki hugsað þetta til enda án þess að ærast.

Nei. Bara nei.

Þetta er stórundarlegt fyrirbæri. Þetta er hvorki Draumur né Rís. Gjörsamlega misheppnuð blanda. Þetta stykki var keypt á sunnudag. Það er einn biti búinn. Súkkulaði sem ég klára ekki er slæmt. Verulega slæmt.

Ég er að fara að keppa á keilumóti prent- og vefmiðla í kvöld. Já ég. Ég hef aldrei spilað keilu. Nei nei. Ég var aðeins að æfa taktana heima í stofu áðan. Þið sjáið einbeitinguna í svipnum.

Listaverkið þarna á bakvið sjónvarpið er ekki á mína ábyrgð. Það skulum við hafa alveg á kristaltæru.

Ég æfði auðvitað sigurdansinn líka. Þó hann verði nú líklega ekki brúkaður í kvöld. Jæja. Það má tapa með sæmd og dansi þá. 

Ég geri ráð fyrir að einhverjar myndir frá þessu ágæta móti muni rata inn á Instagram. Ykkur er að sjálfsögðu velkomið að fylgjast með þar - @gveiga85.

Njótið kvöldsins.

Heyrumst.