NutellaHnetusmjörsOreoídýfa

Ég hef formlega ákveðið að koma bara með uppskriftir á laugardögum. Samfélagslega samþykktum nammidögum. Það þýðir þá ekkert að röfla yfir því að ég sé að drepa ykkur. Murka úr ykkur lífsviljann. Eyðileggja átak númer 394. Nóbb, ég hlusta ekki á það.

Þið eruð hérna á ykkar eigin ábyrgð. 

Og hvað ber þessi ágæti laugardagur í skauti sér? Ó, það inniheldur Nutella. Hnetusmjör. Oreo. Hvítt súkkulaði. Fær bragðlaukana til þess að dansa. Emja. Stynja. Ögrar mörkum matar og kynlífs. 

Ókei, fleygjum okkur í dýfuna. 

NutellaHnetusmjörsOreoídýfa 

1 og 1/2 bolli hnetusmjör

1 bolli hvítir súkkulaðidropar

1 bolli Nutella

12 stykki Oreokex

Nutella, hvítu súkkulaði og hnetusmjöri sjússað saman í skál. 

Smellið blöndunni í örbylgjuofn í sirka eina mínútu. Takið út og hrærið á 15 sekúnda fresti.

Lúskrið duglega á kexinu og hafið það klárt til hliðar.

Hræra, hræra og hræra.

Oreokexinu hent í skálina og öllu blandað vel saman. 

Mokum dýrðinni í krukku sem hægt er að loka. 

Eða bara moka þessu upp í sig. Með puttunum. Eða skeið. 

Ég smurði dýfunni á poppkex. Til þess að núlla út kalóríurnar.

Ég á eiginlega ekki til nægilega sterk og óviðeigandi lýsingarorð yfir þessa dýrð. En djöfull sem ég ætla að smakka hana með ís. Og saltstöngum. Og sætu hafrakexi. Og banana. Og pönnukökum. Kannski vöfflum.

Mmm!

Heyrumst.

Fyrsti í meistara.

Sko. Ég ætla að vera með í meistaramánuði. Gera heiðarlega tilraun til þess allavega. Án þess að steindeyja. 

Ég mun bara ekki að byrja fyrr en á morgun. Neibb. Ég þoli ekki oddatölur og get þess vegna ekki hafist handa við meistaramánuð 1.október. Ég er með króníska þráhyggju hvað varðar sléttar tölur. Ég hef skrifað um þessa maníu áður. Ef ég hækka eða lækka í sjónvarpi verður það að enda á sléttri tölu. Sama saga með útvarpið. Ég borða líka í sléttum tölum. Ef það er til dæmis ein bingókúla eftir í pokanum þá hendi ég henni frekar en að setja hana upp í mig.

Nóg um það.

Mál málanna. Oreounaður dagsins.

3 bollar Rice Krispies

10 stykki Oreo

2 og 1/2 bolli sykurpúðar

1 og 1/2 matskeið smjör

Hvítt súkkulaði til skrauts

Setjið Oreokexið í poka og lúskrið aðeins á því með kökukefli. Nú eða bara hnetusmjörskrukku.

Rice Krispies fer í skál og Oreoið hrært út í.

Bræðið smjör og sykurpúða saman við vægan hita þar til blandan verður silkimjúk.

Hellið sykurpúðamixtúrunni í skálina og hrærið öllu vel og vandlega saman. Smyrjið lítið eldfast mót og látið innihald skálarinnar flakka ofan í það.

Sléttið og gerið snyrtilegt.

Bræðið dálítið hvítt súkkulaði og slengið yfir. Inn í ísskáp með þetta í 30 mínútur.

Amma mín segir að það eigi aldrei að nota orðið ógeðslega þegar talað er um mat. Ég ætla að gera undantekningu í þetta skiptið.

Þetta er ógeðslega gott. 

Ykkur er velkomið að fylgjast með mér og mínum meistaramánuði á Instagram - @gveiga85.

Heyrumst.

Topp fimm.

Við erum ekki að fara að ræða um menn eða maskara á þessum lista. Ó, nei. 

Ég hef nú þegar sett saman tvo lista yfir menn sem rífa allar óviðeigandi hugsanir út á dansgólfið. Sjá hér og hér. Maskarar, já nei. Ég kann ekki einu sinni nöfn á fimm slíkum.

En sælgæti - ó, þar er ég á heimavelli.

Hér tölum við fyrir utan Bingókúlur og Reese´s Peanut Butter Cups. Það er eiginlega ekki nammi - meira svona eitthvað sem er alltaf til inni í skáp. Nei, ég segi nei. Ekki talið sem sælgæti. Bara hluti af daglegri fæðuinntöku.

Milka Oreo og Milka Caramel. Guð minn góður - þegar Milka Oreo lenti á Íslandi, svipuð tilfinning og að eiga barn. Sko eftir að barnið er komið í heiminn. Dálítið löngu eftir. Og maður er ennþá í örlítilli glaðloftsvímu. Hrein og tær hamingja. Mmm.

Súkkulaði og salt - blanda sem ég hef rætt svo margoft við ykkur. Hérna er karamella komin í sömu sæng. Þetta þarf ekki að ræða neitt frekar. 

Þetta er eiginlega búið að vera uppáhalds súkkulaðið mitt síðan ég man eftir mér. Föðursystir mín var að passa mig fyrir langa löngu og gaf mér svona stykki. Að öllum líkindum til þess að þagga niður í mér. Ég var mjög óþægilegur krakki og hugsaði aldrei áður en ég talaði. Í dag hugsa ég alltaf áður en ég tala. Alltaf.

Ég. Elska. Rommý. Ah, að finna það bráðna á tungunni og svo tekur fyllingin völdin. Algjör sæla. Minnir mig á langömmu mína sem átti alltaf til nóg af kóki í gleri og fullan skáp af Rommý.

Ég er búin að borða mjög ótæpilega af þessum sleikjóum yfir ævina. Kannski sælgæti almennt ef út í það er farið. Mér finnst þessir dökkbrúnu að vísu ekki góðir. Ég ét þá samt sko. Svipað og með Makkintoss, á endanum ét ég vondu molana. Svona þegar ég rekst á dunkinn inni í geymslu í mars eða apríl - fullan af appelsínugulum og rauðum molum. Sem eru jú ógeð en samt hugsa ég ,,neeehh, ég fer nú ekki að henda þessu."

Treð þeim svo í andlitið á mér án þess að blygðast mín. 

Hvað er uppáhalds nammið ykkar? 

Do tell.

Heyrumst.

Þriðjudagar eru Oreodagar.

Endalausar sólarmyndir úr heimahögum mínum fyrir austan eru að buga mig. Nei ég lýg. Ég hef það fínt hérna. Étandi, fitnandi, rignandi niður og deyjandi úr D-vítamínskorti. 

Æ, veðrið skiptir mig engu. Held ég. Ég nýt mín mun betur fyrir framan sjónvarpið en í sólbaði. Ég hef til dæmis farið í sund einu sinni á síðustu 13 árum. Einu sinni! 

Ég nenni ekki sundlaugum þar sem ekki er seldur bjór. Fer bara í sund í útlöndum. 

Já. Það má rigna fyrir mér. 

En að máli málanna.

Oreotilraun dagsins.

Í tilraunina þarf þrennt (magnið fer eftir því hversu mikið þið ætlið að búa til):

Oreo

Reese´s Peanut Butter Cups

Súkkulaði til þess að hjúpa

Tökum Oreoið í sundur. Við erum bara að fara að nota kremhlutana. Mmmm.

Einn Reeses´sbiti settur ofan á.

Ó, augun mín. Mér líður eins og gömlum pervert að horfa á klám.

Bræðum súkkulaði.

Hjúpum dýrðina vandlega.

Inn í ísskáp í drjúga stund. 

Hér þarf engin orð. 

Ég ætla ekki að bera þetta saman við kynlíf með einhverjum eða hvers kyns sleikingar. Ekki í þetta sinn. 

Heyrumst.

Brjálæðislega einföld Oreo-ostakaka.

Óbilandi ást mín á Oreokexi er nú á flestra vitorði. Það eru ávallt til að minnsta kosti tveir kassar af þessum munaði hérna í Breiðholtinu. Stundum má finna þann þriðja á náttborðinu mínu. Æ, það er önnur saga. Mér er yfirleitt ekki viðbjargandi - sísvöng sama hvað klukkan er. 

En já, ostakakan.

Þrjú innihaldsefni af því við nennum engum veseni:

Sirka 1 og 1/2 kassi Oreokex

Dós af niðursoðinni mjólk - condensed milk heitir það víst

250 grömm rjómaostur

Condensed milk - mér skilst að þetta fyrirbæri fáist í Kosti, Hagkaupum og einhverjum Nóatúnsbúðum. Örugglega víðar.

 Ég nældi mér í þessa í asísku búðinni á móti Hlemmi. Eða er hún kínversk? Nei, ég veit það ekki. Ég skil ekki einu sinni hvað stendur á dósinni. Veit varla hvort ég var að brúka réttan hlut. En þetta var gott á bragðið. Það nægir. 

Byrjum á því að mölva 16 stykki Oreo.

Fínt að skella kexinu í poka og lúskra á þeim með kökukefli. Slíkt verkfæri er reyndar ekki til í Breiðholtinu. Hnetusmjör er hinsvegar alltaf til og vel hægt að nota það til að brjóta fáeinar kexkökur.

Æ, ókei. Það fóru bara 14 Oreokex í pokann hjá mér. Tvö ofan í maga.

Setjum mulninginn í litlar krukkur eða álíka ílát. Þessi uppskrift ætti að duga í sirka fjórar slíkar.

Hrærum rjómaostinn og dósamjólkina vel saman.

Myljið 4-5 kexkökur saman við.

Mixtúran fer ofan í krukkurnar og inn í ísskáp í góðar 30 mínútur.

Aðeins meira Oreo til skrauts og ein teskeið af mjólkinni yfir.

Ofboðslega gott. 

Nánast eins og mök við bragðlaukana. Eða eitthvað. Þið skiljið hvað ég á við.

Heyrumst.